Entenplan w Merseburgu

Entenplan (Plac Kaczek) to historyczny plac w centrum Merseburga, którego nazwa pochodzi z czasów, gdy prowadzono tu handel, w tym sprzedaż kaczek. Dziś jest to popularne miejsce spotkań i integralna część życia publicznego.

Plac został zmodernizowany w 2000 roku. Fontanna Dwóch Światów została zainstalowana w 2004 roku. Ta artystyczna fontanna autorstwa Bernda Göbela symbolizuje historię Merseburga.

Tu jedliśmy dobrego kebaba, polecam!

Dom towarowy Dobkowitz w Merseburgu

Dom towarowy Dobkowitz w Merseburgu to zabytkowy budynek, który od momentu jego wybudowania w 1911 r. stanowi jedną z wizytówek miasta. Po II wojnie światowej dom towarowy został poważnie uszkodzony i przez długi czas stał pusty. 

Dom towarowy Dobkowitz to trzypiętrowy budynek w stylu secesyjnym. Posiada imponującą fasadę z licznymi płaskorzeźbami i dekoracjami przedstawiającymi miasto Merseburg i region środkowych Niemiec. Wnętrze domu towarowego posiada duży szklany dach, który zapewnia dużo światła. Dom towarowy Dobkowitz pierwotnie pełnił funkcję sklepu z odzieżą. W latach dwudziestych XX wieku w budynku mieściła się nawet wiedeńska kawiarnia. Po II wojnie światowej dom towarowy początkowo funkcjonował jako dom towarowy oferujący towary konsumpcyjne. Zamknięto go w latach 90. i od tamtej pory stał pusty. W 2021 roku dom towarowy Dobkowitz został przejęty przez piekarnię Steineke, która przeprowadziła jego renowację m.in. odnowienie fasady, odrestaurowanie płaskorzeźb i dekoracji oraz modernizację wnętrza. Dom towarowy Dobkowitz jest obecnie nowoczesnym centrum handlowym łączącym handel detaliczny, gastronomię i kulturę. 

Dom stanowy w Merseburgu

Dom stanowy (Merseburger Ständehaus) znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie katedry i zamku w Merseburgu. Zbudowany jako siedziba parlamentu pruskiej prowincji Saksonii, obecnie pełni funkcję centrum kongresowego i kulturalnego. Po wielokrotnych sporach od 1875 roku dotyczących przeniesienia parlamentu do Halle (Saale) lub Magdeburga, które nie doprowadziły do ​​porozumienia, w 1892 roku podjęto decyzję o budowie nowej siedziby parlamentu krajowego w Saksonii. Został on wzniesiony na ziemi przekazanej państwu pruskiemu przez miasto Merseburg.

Kamień węgielny pod budowę, zaprojektowaną przez Franza Schwechtena, położono 7 września 1892 roku. Budową nadzorowali architekci z Halle, Knoch i Kallmeyer. W głównej sali znajdują się historyczne obrazy Hugo Vogla. Dom w Merseburgu był miejscem posiedzeń parlamentu krajowego Saksonii w okresie Cesarstwa Niemieckiego w latach 1895–1918 oraz Republiki Weimarskiej w latach 1919–1933. Od końca lat 40. do początku lat 90. XX wieku pełnił funkcję Domu Kultury. W tym czasie mieściły się w nim biblioteka, kino, teatr, kluby, dyskoteki, muzeum i szkoła muzyczna. Po kilku latach stania pustym, miasto Merseburg odkupiło Dom Kultury od kraju związkowego Saksonia-Anhalt w 1998 roku za symboliczną jedną markę niemiecką. 3 października 2003 roku, po gruntownym remoncie, budynek został ponownie otwarty jako centrum kongresowo-kulturalne. W budynku mieści się również Urząd Stanu Cywilnego w Merseburgu. Na parterze znajduje się niewielka wystawa poświęcona historii budynku.

Makieta Merseburga na centralnym placu miasta

 

Słynne organy w Merseburgu

Organy Ladegasta czynią katedrę w Merseburgu sławną na całym świecie. Zostały zbudowane przez Friedricha Ladegasta w latach 1853-1855. Za ich imponującą barokową fasadą kryje się 5687 piszczałek. Dzięki temu organy w Merseburgu należą do największych i najpiękniej brzmiących organów romantycznych w całych Niemczech.

Fasada katedry w Merseburgu

 

Gotycko-renesansowa fasada katedry w Merseburgu.

Zamek w Merseburgu (II)

W bezpośrednim sąsiedztwie zamku znajduje się katedra w Merseburgu, która wraz z zamkiem tworzy jeden zespół architektoniczny (Dom-Schloss-Ensemble). W jej obrębie mieszczą się m.in. skarbiec katedralny, archiwum i biblioteka katedralna.Na zamku w Merseburgu znajdują się także inne instytucje: administracja okręgowa Saalekreis: Zamek jest siedzibą administracji okręgowej.

Kulturhistorisches Museum (Muzeum Historii Kultury): Muzeum to, założone w 1906 roku, prezentuje historię i rozwój Merseburga od czasów prehistorycznych do współczesności, ze szczególnym uwzględnieniem okresu rezydencji książąt Saksonii-Merseburga. 

Szkoła muzyczna również ma swoją siedzibę w kompleksie zamkowym (Kreis - Musikschule Johann Joachim Quantz)

Park zamkowy w Merseburgu

Park Zamkowy w Merseburgu (Schlossgarten Merseburg) to malowniczy kompleks parkowy położony bezpośrednio nad rzeką Soławą. Jest on integralną częścią zespołu zabytkowego, w skład którego wchodzą zamek (obecnie muzeum) oraz katedra. Wstęp do samego ogrodu jest bezpłatny, co czyni go łatwo dostępnym miejscem wypoczynku. Odwiedzający mogą podziwiać tu renesansową architekturę zamku oraz bogatą roślinność. 

W parku znajduje się pomnik konny króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III.

Zamek w Merseburgu

Do zabytkowej katedry w Merseburgu przylega renesansowy zamek. Początki budowli sięgają X wieku, kiedy to król Henryk I Ptasznik założył tu umocniony dwór królewski (palatium). W 968 roku cesarz Otton I Wielki ustanowił w Merseburgu siedzibę biskupstwa, co podniosło rangę zamku do centrum religijnego i politycznego regionu. Przez stulecia zamek gościł licznych władców Świętego Cesarstwa Rzymskiego, będąc ważnym punktem postojowym podczas ich podróży. Gruntowna przebudowa obiektu w stylu późnogotyckim rozpoczęła się w 1470 roku z inicjatywy biskupa Thilo von Trotha. W XVII wieku, po sekularyzacji biskupstwa, zamek stał się rezydencją książąt z bocznej linii rodu Wettynów – Saksonia-Merseburg. To właśnie w tym okresie budowla zyskała swój obecny, okazały, renesansowy wygląd z charakterystycznymi wieżami i szczytami. Po kongresie wiedeńskim w 1815 roku Merseburg przeszedł pod panowanie Prus, a zamek stał się siedzibą administracji nowej prowincji Saksonii. Podczas II wojny światowej zamek doznał poważnych uszkodzeń, jednak po wojnie został pieczołowicie odbudowany i przywrócony do dawnej świetności.

Kapituła w Merseburgu

Kapituła w Merseburgu, położona na wschód od krużganka, w swojej formie konstrukcyjnej pochodzi z XII wieku. Kaplica Matki Boskiej, przylegająca do niej od południa, po raz pierwszy została wzmiankowana w XIII wieku. Sam Kapituła po raz pierwszy wzmiankowana jest pod koniec XIV wieku, kiedy nowo wybrany biskup Henryk złożył tam przysięgę przed kapitułą katedralną. Z archiwum, biblioteką i biurami administracyjnymi, budynek stanowił serce administracji kapituły katedralnej i był w istocie odpowiednikiem pałacu biskupiego i siedzibą administracji.

Kapituła przeszła gruntowny remont na początku XVI wieku, za panowania biskupa Thilo von Trotha. Pomieszczenia zostały bogato zdobione freskami. Książę-biskupstwo Merseburga było reprezentowane w kapitularzu przez kolorowe herby kanoników i szlachty kapituły katedralnej.

Biskup Thilo von Trothe od kruka i pieścienia

Każdy zwiedzający miasto i katedrę w Merseburgu spotka wiele śladów pozostawionych przez biskupa Thilo von Trothę. Jego herb, przedstawiający kruka ze złotym pierścieniem w dziobie, świadczy o działalności budowlanej prowadzonej za panowania Thilo von Trothy (1466–1514).

Legenda związana z herbem biskupim opowiada o człowieku porywczym i skłonnym do pochopnych decyzji. Biskup zgubił kiedyś swój sygnet i podejrzewał swojego sługę o kradzież, który zaprzeczył temu, ale biskup Thilo kazał go stracić, zanim pierścień został odnaleziony. Wkrótce potem burza zdmuchnęła krucze gniazdo na dziedziniec zamku w Merseburgu, gdzie odnaleziono sygnet biskupa. Zrozpaczony pochopną decyzją, biskup podobno umieścił kruka ze złotym pierścieniem w dziobie w swoim herbie jako ostrzeżenie dla swojej rodziny. Od tamtej pory kruk zawsze mieszkał w wolierze na dziedzińcu zamku w Merseburgu.

Z licznych źródeł dotyczących biskupa Thilo wyłania się obraz biskupa walecznego, lecz energicznego. Angażował się w liczne spory i odznaczał się wytrwałością, aż do osiągnięcia celu. W ten sposób pod koniec XV wieku udało mu się poszerzyć terytorium swojej diecezji, nabywając wiele majątków szlacheckich i zintensyfikować gospodarcze zarządzanie własnymi dobrami, np. przez tworzenie stawów. Wszystkiemu temu towarzyszył znaczny rozwój administracji i rozbudowa kancelarii biskupiej. Biskup Thilo utrzymywał dobre stosunki z dynastią Wettynów, która dążyła do ograniczenia praw małego biskupstwa Merseburga. Jego udana polityka ostatecznie doprowadziła do powstania wspaniałych nowych budowli i renowacji zamku, katedry i kapitularza w Merseburgu. Katedra i zamek są architektonicznymi świadectwami wyjątkowo pomyślnej ery w historii Merseburga. Długie, prawie półwieczne panowanie biskupa Thilo również miało duże znaczenie. Doprowadziło to do ustanowienia stabilnych struktur administracyjnych i konstytucyjnych, które przetrwały aż do XVI wieku. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, biskup Thilo, wraz z kapitułą katedralną, mianował w 1505 roku Adolfa von Anhalta, prepozyta katedry w Magdeburgu, swoim koadiutorem. Adolf von Anhalt objął urząd biskupa Merseburga po śmierci Thilo von Trotha w 1514 roku. Biskup Thilo został pochowany w bogato zdobionej kaplicy biskupiej. Jego nagrobek i epitafium zostały wykonane w renomowanym warsztacie Petera Vischera w Norymberdze. Słusznie uważa się go za jedną z najwybitniejszych postaci w historii Merseburga.