Stary Ratusz w Getyndze

Stary Ratusz w Getyndze (Altes Rathaus) to jeden z najważniejszych zabytków tego uniwersyteckiego miasta. Budowę obiektu rozpoczęto około 1270 roku, co czyni go sercem średniowiecznej starówki. Budowla jest doskonałym przykładem północnoniemieckiego gotyku ceglanego, choć po licznych przebudowach zawiera także elementy renesansowe. Przez wieki budynek pełnił wiele ról – od siedziby rady i sądu, przez halę targową gildii kupieckiej, aż po magazyn i więzienie.

Ratusz służył jako centrum administracyjne miasta nieprzerwanie aż do 1978 roku, kiedy to urzędy przeniesiono do nowej budowli (Neues Rathaus). Wewnątrz znajduje się wielka sala z malowidłami ściennymi autorstwa Hermanna Schapera, które przedstawiają m.in. herby miast hanzeatyckich. Jedną z ciekawostek jest Dorntze – stara sala narad z zachowanym średniowiecznym systemem ogrzewania podłogowego.

Bezpośrednio przed budynkiem na Rynku stoi fontanna z Gęsiareczką (Gänseliesel), będąca najbardziej rozpoznawalnym symbolem Getyngi. Z ratuszem wiąże się zwyczaj, według którego nowi doktorzy lokalnego uniwersytetu wspinają się na fontannę przed budynkiem, by ucałować posąg Gęsiareczki.

W dawnych piwnicach ratusza do dziś działa restauracja, która zachowała swój historyczny klimat. Obecnie budynek pełni funkcje reprezentacyjne, mieści biuro informacji turystycznej oraz gości liczne wystawy i wydarzenia kulturalne.

Stary Ratusz w Merseburgu

Stary Ratusz stoi przy Burgstraße, niedaleko rynku. Średniowieczny budynek został zniszczony w pożarze miasta w 1444 roku. Część północną odbudowano w 1478 roku na starszych pozostałościach. W latach 1561–1568 Nickel Hoffmann rozbudował część południową w stylu renesansowym (renesansowy wykusz). Na uwagę zasługują liczne herby biskupie na fasadzie ratusza. Herb miasta dodano jako ostatni w 1692 roku. Obecnie w Starym Ratuszu mieści się wydziały urzędu miasta Merseburga.

Nowy Ratusz w Lipsku

Nowy Ratusz (Neues Rathaus) jest siedzibą władz miejskich Lipska od 1905 roku, będąc symbolem potęgi i prestiżu miasta. Został wzniesiony w latach 1899–1905 na fundamentach średniowiecznego zamku Pleissenburg, który wcześniej stał w tym miejscu. Jego eklektyczny styl architektoniczny łączy elementy historyzmu i secesji, co nadaje mu wygląd przypominający baśniowy zamek.

Główna wieża ratusza, mierząca prawie 115 metrów, jest najwyższą wieżą ratuszową w Niemczech. Turyści mogą wejść na wieżę, aby podziwiać panoramiczny widok na Lipsk i okolice. 

Budynek wyróżnia się bogato zdobioną fasadą z saksońskiego piaskowca, licznymi rzeźbami i płaskorzeźbami, które przedstawiają historię i wartości miasta. Wewnątrz ratusza znajduje się ponad 1700 pomieszczeń, co czyni go jednym z największych budynków ratuszowych na świecie pod względem liczby pokoi.

Mimo że jest aktywnym budynkiem rządowym, Nowy Ratusz jest otwarty dla zwiedzających, którzy mogą podziwiać jego architekturę i wystawy. Nowy Ratusz, wraz z dobudowanym w 1912 roku budynkiem administracyjnym (Stadthaus), tworzy imponujący kompleks architektoniczny.

Dziś stanowi ważny punkt na mapie turystycznej Lipska, zachwycając swoim majestatem i bogactwem detali.

Stary Ratusz w Lipsku

Stary Ratusz w Lipsku to jeden z najpiękniejszych i najważniejszych renesansowych budynków świeckich w Niemczech. Położony w centrum miasta, na Rynku Głównym, został wzniesiony w latach 1556–1557 w rekordowo krótkim czasie. Za jego budowę odpowiadał ówczesny burmistrz Hieronymus Lotter, a projekt przypisuje się architektom Fabianowi von Langen oraz Paulowi Speckowi. 

Imponująca, asymetryczna fasada z charakterystycznym wieżyczką położoną niesymetrycznie, była i jest symbolem siły oraz zamożności ówczesnego mieszczaństwa. Charakterystyczne są też arkadowe podcienia, stanowiące ważne miejsce handlu i życia publicznego. 

Budowla, przez stulecia będąca siedzibą władz miejskich, została rozbudowana i przebudowana w kolejnych wiekach. W 1909 roku, po przeniesieniu magistratu do Nowego Ratusza, budynek przekształcono w Muzeum Historii Miasta. Dziś można w nim podziwiać zarówno oryginalne, renesansowe sale, jak i ekspozycje opowiadające o dziejach Lipska. Jego urok i znaczenie czynią go obowiązkowym punktem na mapie każdego turysty.

Ratusz w Naumburgu

Ratusz w Naumburgu został pierwotnie wzniesiony pod koniec XV wieku. Po pożarze miasta w 1517 roku, budynek został odbudowany w 1528 roku. Renowacja miała miejsce w latach 1608-1612 oraz ponownie w latach 1919-1920. W latach 1556-1557 dobudowano spiralne schody między pierwszym a drugim piętrem. 

Renesansowy portal otrzymał zachowane do dziś płyty drzwiowe. W 1853 roku na pierwszym piętrze dobudowano dużą salę rady miejskiej.

W ratuszu mieści się Ratskeller, najstarsza restauracja w mieście. 

Ratusz w Goslarze

Ratusz w Goslarze jest usytuowany pomiędzy rynkiem a kościołem targowym św. Kosmy i Damiana w starym górniczym mieście w górach Harz. Został zbudowany w latach 1295–1326 i jest uważany za jeden z najstarszych zachowanych ratuszy w krajach niemieckojęzycznych. 

Poprzedni budynek, który znajdował się w tym miejscu, został zastąpiony w latach 1295–1326 prostokątną, dwukondygnacyjną budowlą, która obecnie zwrócona jest w stronę rynku. W 1537 roku wąska, południowa strona otrzymała kryte, otwarte schody z platformą przypominającą ambonę na piętrze. Kaplica Mariacka, wzniesiona w okresie romańskim w północno-zachodnim narożniku ratusza, została rozbudowana i przebudowana w okresie gotyckim: od zewnątrz zdobi ją wnękowa figura Matki Boskiej. Dobudówka od strony północnej posiada górną część z muru pruskiego w stylu renesansowym.

Pod koniec XIX wieku ratusz został odrestaurowany w stylu neogotyckim. Otrzymał neogotyckie okna wychodzące na rynek, zastępując wcześniej zainstalowane okna renesansowe.

Parter otwiera się na rynek pięcioma arkadami dwunawowej sali, przepasanej sklepieniami krzyżowymi, która służyła jako sala targowa i sądowa. Ratusz posiada liczne schody. 

Marienplatz - Plac Mariacki w Monachium

Czerwony ratusz w Berlinie

Berliński ratusz

a tu ratusz w miłym towarzystwie ;)

a tak okazale prezentują się wieże katedry w Laon, czy dostrzegacie podobieństwo?

Ratusz z wieżą telewizyjną w tle

Czerwony ratusz (Rotes Rathaus) w Berlinie nosi swą nazwę nie z powodu politycznej orientacji burmistrzów niemieckiej stolicy, ale ze względu na elewacje gmachu, które zostały pokryte czerwoną cegłą licówką. Inspiracją dla autora Hermanna Friedricha Waesemanna (1861-69) były renesansowe budowle municypalne miast włoskich, natomiast wieża ma zdradzać podobieństwo do wież katedry w Laon.

Złota sala w Augsburgu

wnętrze Złotej Sali

mądrość - jako najważniejsza cnota władcy

malowidła na sklepieniu

Minerva Bellona - wskazująca na gotowość obrony miasta

południowy portal z pulpitem

wejście do pokoi książęcych

drewno w złocie

ozdoba kolumny

We wnętrzu ratusza w Augsburgu znajduje się wspaniała Złota Sala (Goldener Saal), której świetności dodają złocone kolumny, marmurowa podłoga i ozdobione malowidłami cedrowe sklepienie. Sala ma 32 metrów długości i 17 metrów szerokości. Program ikonograficzny sali składa się z dwóch przewodnich motywów: cesarskiego i moralnego, który wykonał Matthias Kager.
Środkowy obraz na sklepieniu przedstawia Sapientię, czyli mądrość, według wskazań której winien rządzić władca.