Dawny obóz koncentracyjny w Dachau

wejście do obozu

baraki gospodarcze, obecnie muzeum

widok z bramy wejściowej na plac obozowy

odrestaurowane baraki

dawne baraki gospodarcze, dziś muzeum

wejście do muzeum

w głębi kaplice kilku wyznań chrześcijańskich

Już kiedyś napisałem parę słów o tym obozie koncentracyjnym nieopodal Monachium. Najstarszy, modelowy (na nim się wzorowano w innych, kolejnych obozach), szkoleniowy (tu szkolili się późniejsi strażnicy i zarządcy np. Auschwitz). Dachau to także oficjalny główny obóz koncentracyjny dla duchownych (ponad połowa to księża z Polski ok. 1770 osób). Przez obóz przeszło ponad 200 000 więźniów, zginęło około 41 500. R.I.P.

Ogrody i fontanny pałacu Herrenchiemsee

przed pałacem Herrenchiemsee rozpościera się ogród z fontannami

fontanna Famy. Herrenchiemsee

Fama ciąg dalszy

fontanna Fortuny. Herrenchiemsee

Fama i Fortuna razem

fontanna Latony z wodnymi żyjątkami

fontanny pryskają wodą

widok ogrodu w kierunku kanału

mniejsze fontanny

Przed samym pałacem Herrenchiemsee znajdują się dwie fontanny Famy i Fortuny, które prawdopodobnie były gotowe jeszcze za życia Ludwika Bawarskiego. Centralnie umieszczone personifikacje szczęścia i sławy nie powstały na wzór Wersalu, ale były zainspirowane wodotryskami z „hiszpańskiego Wersalu”. Fama symbolizuje sławę, natomiast Fortuna szczęście. Poniżej znajdują się schody prowadzące do owalnej fontanny Latony i rozciągającego się przed nią trawnika z licznymi rabatami kwiatowymi. Fontanna Latona wypełniona jest mnóstwem zwierzaków wodnych - żółwi, żab i innych żyjątek lubiących wodę. W pobliżu przejścia do fontanny Latony znajdują się dwa mniejsze marmurowe wodotryski w formie lwów, przyozdobione posągami Diany, Wenus, Amfitryty i Flory. W miejscu, w którym w ogrodach wersalskich rozpoczyna się Wielki Kanał, w Herrenchiemsee także rozpoczyna się jego mniejszy odpowiednik prowadzący w kierunku jeziora.

Fresk Pantokratora z klasztoru w Knechtsteden

Pantokrator. Knechtsteden

fresk w absydzie. Knechtsteden

absyda. Knechtsteden

wnętrze bazyliki w Knechtsteden

W kościele klasztornym w Knechtsteden (niedaleko Kolonii) w absydzie znajduje się fresk Chrystusa-Pantokratora z połowy XII wieku. Tronujący, zmartwychwstały Chrystus w takiej pozie jest częstym przedstawieniem w sztuce bizantyjskiej. Wokół Pantokratora umieszczone są symbole czterech ewangelistów, po lewej stronie św. Paweł, nauczyciel narodów a po prawej św. Piotr, książe apostołów. W niższej strefie znajdują się pozostali, (10) apostołowie.

Bawarska replika Wersalu - Herrenchiemsee

100 metrowa fasada pałacu Herrenchiemsee

a tu pałac bardziej ukwiecony - Herrenchiemsee

a tu znajdowało się oficjalne wejście do pałacu, teraz turyści wchodzą od ogrodu. Herrenchiemsee

a kiedyś tu biegła główna droga do pałacu. Herrenchiemsee.

Atrakcją wyspy Herreninsel jest ostatnie wielkie przedsięwzięcie budowlane króla bawarskiego Ludwika II pałac Herrenchiemsee. Król zafascynowany kulturą i sztuką francuską zapragnął rezydencji wybudowanej na wzór podparyskiego Wersalu. Prace rozpoczęły się w 1878 roku. Głównym architektem budynku w stylu historyzmu był Georg von Dollmann, a projekt rozwinął Julius Hofmann. Szeroka na prawie 100 metrów fasada od strony ogrodu i krótsze boczne niemal dosłownie kopiują wygląd swoich odpowiedników w wersalskim pałacu, powstałych w stylu klasycystycznego baroku. Sam król pomieszkał w nim tylko kilkanaście dni. Śmierć monarchy w 1886 wstrzymała prace budowlane i projekt nie został dotąd zrealizowany w całości. Dziś w południowej części można zwiedzić muzeum Ludwika II, które posiada bogate zbiory związane z tym romantycznym królem.

Tam, gdzie uchwalano konstytucje RFN - dawny klasztor augustianów

reprezentacyjna sala cesarska - z malowidłami przedstawiającymi cesarzy rzymskich

miedzy filarami malowidła m. in. cesarzy Nerona, Wespazjana

na suficie malowidła przedstawiające sceny nowotestamentalne z Chrystusem

pomieszczenia dawnej biblioteki klasztornej

zabudowania klasztorne, nazywane również jako stary zamek (tzw. Altes Schloss)

Dawne zabudowania klasztorne na Herreninsel zostały wybudowane w stylu barokowym (poszczególne części w latach 1645-1730). Cztery skrzydła tworzą dziedziniec z ogrodem różanym. Reprezentacyjna część to skrzydło południowe tzw. Fürstenstock (1700-1716), gdzie obok okazałej sali cesarskiej - Kaisersaal - znajdowały się pokoje gościnne dla gości książęcych (znaczy się biskupa ;), który był także księciem). Obecnie w gmachach poklasztornych znajdują się ekspozycje muzealne:
- od klasztoru do zamku królewskiego - o historii wyspy
- pomieszczenia w Fürstenstock (wraz z przepiękną Kaisersaal - sala cesarzy)
- pokoje prywatne króla Ludwika II
- droga do konstytucji - konwent konstytucyjny Herrenchiemsee 1948. W budynku dawnego klasztoru obradował konwent, który w sierpniu 1948 roku pracował nad kształtem przyszłej konstytucji RFN.
- galeria malarzy z Chiemsee, (zwłaszcza dzieła Juliusa Exter), o tematyce związanej głównie z jeziorem Chiemsee.

Najstarszy bawarski klasztor

późnogotycki kościół NMP na Herreninsel

barokowy ołtarz we wnętrzu świątyni

tablica pamiątkowa dotycząca chrztu książąt słoweńskich

Na Herreninsel, po zejściu z pokładu promu, możemy napotkać zespół zabudowań poklasztornych. W latach pomiędzy 620 a 629 rokiem Eustasius, opat z klasztoru Luxeuil z Burgundii założył tu klasztor. Herrenwörth był zatem najstarszym bawarskim klasztorem. Od założenia do 1130 roku był to klasztor benedyktyński, a następnie augustiański. W okresie napoleońskim został on skasowany.
Na wyspie przed rokiem 750 zostali ochrzczeni Gorazd i Hotimir, książęta Słowenii. W ten sposób rozpoczął się proces chrystianizacji tego kraju.
Kościół pod wezwaniem NMP był świątynią parafialną dla świeckich zamieszkujących wyspę. Późnogotycka budowla została wyświęcona w 1469 roku, w latach 1630-32 nastąpiła gruntowna przebudowa. Z tego czasu pochodzi główny wczesnobarokowy ołtarz (1632) i sufit kasetonowy z malowidłami o tematyce maryjnej. W kościele znajdują się wartościowe barokowe organy z 1668 roku. Na fasadzie świątyni wmurowane są herby proboszczów, pochodzących z klasztoru augustianów.

Romańska krypta w katedrze augsburskiej

romańska krypta

płyta nagrobna biskupa Simberta, który w IX wieku wybudował tu romański kościół katedralny

resztki murów i fundamentów przedkarolińskiej budowli (kościoła)?, znajdujące się nieopodal katedry

Katedra Najświętszej Marii Panny w Augsburgu (Dom „Mariä Heimsuchung”) -  jest jedną z najstarszych świątyń w tej części Niemiec. Historia tej świątyni sięga okresu IX wieku, a najstarszą część kościoła stanowi X wieczna krypta, która stanowi miejsce pochówku biskupów Augsburga. Wewnątrz katedry znajduje się wiele drogocennych dzieł sztuki romańskiej i gotyckiej.

Najstarsze witraże świata

prorok Jonasz

Król Dawid

witraże z XI wieku

W katedrze augsburskiej można podziwiać najstarsze witraże na świecie, wykonane w XI wieku i pozostające nieustannie w pierwotnym miejscu. W oknach nawy głównej ponad południową nawą boczną znajduje się pięć witraży, które przedstawiają postaci ze Starego Testamentu: Mojżesza, Dawida, Ozeasza, Daniela i Jonasza.

Rokokowy pałac handlarza srebrem

Schaezlerpalais został wybudowany na polecenie bogatego handlarza srebrem Adama von Lieberta. Pracami do 1770 roku kierował monachijski mistrz Lespilliez, tworząc pałac w stylu rokoko. 19 metrów białej fasady skierowana jest w kierunku Maximilianstrasse, natomiast 107 metrów pałacu rozciąga się wzdłuż Katharinengasse. Punktem szczególnym pałacu stanowi sala balowa, przy otwarciu której tańczyła Maria Antonina, zanim została królową Francji. Obecnie pałac stanowi galerię malarstwa barokowego (muzeum posiada dzieła Rubensa, van Dycka und Tiepolo) oraz malarstwo staroniemieckich mistrzów (Dürer, Holbein d.Ä, Burgkmair d.Ä.).

Pierwsza cebulasta kopuła południowych Niemiec

klasztor Maria Stern z charakterystyczną dzwonnicą

Na tyłach augsburskiego ratusza znajduje się późnogotycki klasztor franciszkanek Maria Stern. Został przebudowany w latach siedemdziesiątych XVI wieku przez Johannesa Holla, ojca Eliasa. Wysmukła ceglana dzwonnica jest zakończona charakterystyczną cebulastą kopułą, tzw. Welsche Haube i jest to najwcześniejszy przykład tego typu architektury. Ten typ kopuły jest częstym motywem zabudowań Augsburga.

Złota sala w Augsburgu

wnętrze Złotej Sali

mądrość - jako najważniejsza cnota władcy

malowidła na sklepieniu

Minerva Bellona - wskazująca na gotowość obrony miasta

południowy portal z pulpitem

wejście do pokoi książęcych

drewno w złocie

ozdoba kolumny

We wnętrzu ratusza w Augsburgu znajduje się wspaniała Złota Sala (Goldener Saal), której świetności dodają złocone kolumny, marmurowa podłoga i ozdobione malowidłami cedrowe sklepienie. Sala ma 32 metrów długości i 17 metrów szerokości. Program ikonograficzny sali składa się z dwóch przewodnich motywów: cesarskiego i moralnego, który wykonał Matthias Kager.
Środkowy obraz na sklepieniu przedstawia Sapientię, czyli mądrość, według wskazań której winien rządzić władca.

Renesansowy ratusz w Augsburgu

ratusz od strony placu ratuszowego

ratusz od tyłu

W Augsburgu u podstawy półkolistego placu wznosi się ratusz, uważany za wybitny przykład renesansowej świeckiej budowli w Niemczech. Został on zbudowany przez Eliasa Holla. Ratusz przypomina elegancki pałac świadczący o bogactwie i wpływie augsburskiego mieszczaństwa.

August w Augsburgu

fontanna Augusta

i jeszcze inne ujęcie

Augsburg zalicza się do najstarszych miast niemieckich. Został założony w 15 roku przed Chrystusem przez pasierbów Augusta Cezara jako Augusta Vindelicorum. Zatem nie może zabraknąć w tym mieście upamiętnienia cesarza rzymskiego Augusta - w centrum miasta znajduje się manierystyczna fontanna, ozdobiona 4 figurami symbolizującymi rzeki miasta.