Palatium cesarskie w Goslarze (Kaiserpfalz)

Cesarz Henryk II zbudował na początku XI wieku w Goslarze umocniony dwór – palatium cesarskie (niem. Kaiserpfalz), by mieć pod kontrolą pobliskie kopalnie rud. Palatium stało się najważniejszą siedzibą władców Niemiec z dynastii salickiej. Goslar stał się ważnym ośrodkiem władzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Odbyły się tu 23 posiedzenia Sejmu Rzeszy, a samo miasto było często odwiedzane przez cesarzy i królów.

Fragment bramy Różanej (Rosentor) w Goslarze

Przed nami fragment zabytkowych fortyfikacji miejskich (wewnętrzny pierścień murów) w Goslarze na wschód od kościoła Neuwerk, wzniesiony prawdopodobnie około 1500 roku, przebudowany w 1649 roku, a następnie odnowiony i rozbudowany w latach 70. XIX wieku przez architekta Luera. Długość: około 30 m; mur z kamienia łamanego, z ostrołukowym otworem i przejściem na szczycie muru. Na południu, przy murze miejskim, znajduje się fragment dawnej Bramy Różanej z ostrołukowymi i odcinkowymi otworami. Obok znajdują się dwie rzeźby Botero.

Mężczyzna z laską i kobieta z parasolem w Goslar

Kolumbijski artysta Fernando Botero jest autorem brązowych rzeźb: „Mężczyzna z laską, Kobieta z parasolem”, które znajdują się w Goslar przy Bramie Różanej (Rosentor) i należą do popularnych motywów fotograficznych w mieście.

Kaplica św. Ulryka w Goslarze

Na terenie pałacu cesarskiego w Goslarze znajduje się kaplica św. Ulryka (Pfalzkapelle St. Ulrich), która może poszczycić się unikalną konstrukcją architektoniczną. Ten XII-wieczny romański budynek ma ośmiokątny plan i był prywatnym kościołem cesarzy niemieckich. Serce cesarza Henryka III, który zmarł w 1056 roku, nadal spoczywa w w środku kaplicy.

Piękne kamienice na Schuhhofie w Goslarze

Niedaleko rynku znajduje się Schuhhof, najstarszy plac w Goslarze. Otaczają go majestatyczne domy z muru pruskiego i arkady domu cechu szewców. Do dziś można dostrzec ślady dawnych, wąskich straganów, które niegdyś pełniły funkcję domów targowych. W okresie Bożego Narodzenia na tym placu rozpościera się piękny las bożonarodzeniowy, który co roku przyciąga do Goslaru tysiące turystów i niezmiennie zachwyca swoją piękną atmosferą.

Wieża tkaczy (Weberturm) w Goslarze

W średniowieczu miasto Goslar było otoczone potężnymi fortyfikacjami. Wokół wieży tkaczy (Weberturm), a także wielu innych budynków i miejsc na terenie dawnego miasta cesarskiego, krążą liczne legendy. Prawdopodobnie około 1280 roku hrabia Siegfried von Blankenburg przybył do Goslar, aby ukraść bydło mieszkańcom miasta. Ten haniebny czyn jednak się nie powiódł, a hrabia został pojmany. Za karę nakazano mu budowę wieży na północnym odcinku murów miejskich. Budowla ta, zwana obecnie Wieżą Tkaczy, nie spełniła oczekiwań radnych Goslaru. Siegfried von Blankenburg nie miał więc innego wyboru, jak tylko zbudować kolejną wieżę w obrębie fortyfikacji miejskich. Uczynił to pośród głośnych protestów i straszliwych przekleństw: „Więc do diabła, niech powstanie kolejna wieża!”. Z tego powodu druga wieża nosi nazwę Wieży Diabła. Znajduje się ona nieco ponad sto metrów na wschód od Wieży Tkaczy. Oba budynki znajdują się przy Mauerstrasse i można je oglądać z zewnątrz. Zabytkowa wieża tkaczy służy obecnie jako baza noclegowa dla turystów.

Dom Siemensa w Goslar

Dom Siemensa (Siemenshaus) to dom z muru pruskiego w Goslarze, położony na rogu Schreiberstrasse i Bergstrasse. Rodowa siedziba rodziny przemysłowej Siemens przy Schreiberstraße, zbudowana w 1693 roku przez kupca i zarządcę miasta Hansa Siemensa, jest jedną z największych i najlepiej zachowanych kamienic w Goslarze. Na drzwiach wejściowych znajduje się ozdobna drewniana rzeźba z dewizą budowniczego: ora et labora – módl się i pracuj.

Po raz pierwszy udokumentowana w 1384 roku, rodzina Siemensów wywodziła się z rolników i szanowanych rzemieślników, zajmujących czołowe stanowiska w cechach Goslaru, a na początku XVII wieku stała się kupcami, właścicielami gospodarstw rolnych i wykształconymi obywatelami, zapewniając Wolnemu Miastu Cesarskiemu czterech burmistrzów. Jedna z gałęzi rodziny założyła globalną firmę Siemens w 1847 roku.

Kościół targowy św. Kosmy i Damiana w Goslarze

Kościół targowy św. Kosmy i Damiana to kościół luterański położony w centrum starówki Goslar. Jest głównym kościołem parafialnym i rady miejskiej, nazwanym na cześć świętych Kosmy i Damiana. Kościół Targowy („ecclesia forensis”) został po raz pierwszy wspomniany w 1151 roku. Początki obecnego kościoła sięgają XI wieku, kiedy to musiał istnieć poprzedni budynek. Był on poświęcony św. Mikołajowi; prawdopodobnie była to romańska, trójnawowa bazylika filarowa z transeptem i skrzyżowaniem.

Obecne zachodnie skrzydło kościoła targowego, które z dwiema wieżami wznosi się niemal jak zamek, prawdopodobnie pochodzi z tego romańskiego kościoła. Obie wieże mają niemal taką samą wysokość (wieża północna: 66 m, wieża południowa: 65,4 m). Wieża północna, w obecnym kształcie, została wzniesiona w 1593 roku po pożarze w 1589 roku jako „otwarta latarnia” z walijską kopułą. Mieści się w niej pomieszczenie dla stróża. W nocy z 14 na 15 lipca 1844 roku dach kościoła i obie wieże wraz z dzwonami uległy zniszczeniu w wielkim pożarze. Po odbudowie kościół został ponownie konsekrowany w 1849 roku.

Dzwony znajdują się w centralnej części skrzydła zachodniego. Wiszą tam trzy dzwony z 1848 roku. Największy, o imieniu Johanna, waży 6,8 tony i jest jednym z największych dzwonów w Dolnej Saksonii.