Do zabytkowej katedry w Merseburgu przylega renesansowy zamek. Początki budowli sięgają X wieku, kiedy to król Henryk I Ptasznik założył tu umocniony dwór królewski (palatium). W 968 roku cesarz Otton I Wielki ustanowił w Merseburgu siedzibę biskupstwa, co podniosło rangę zamku do centrum religijnego i politycznego regionu. Przez stulecia zamek gościł licznych władców Świętego Cesarstwa Rzymskiego, będąc ważnym punktem postojowym podczas ich podróży. Gruntowna przebudowa obiektu w stylu późnogotyckim rozpoczęła się w 1470 roku z inicjatywy biskupa Thilo von Trotha. W XVII wieku, po sekularyzacji biskupstwa, zamek stał się rezydencją książąt z bocznej linii rodu Wettynów – Saksonia-Merseburg. To właśnie w tym okresie budowla zyskała swój obecny, okazały, renesansowy wygląd z charakterystycznymi wieżami i szczytami. Po kongresie wiedeńskim w 1815 roku Merseburg przeszedł pod panowanie Prus, a zamek stał się siedzibą administracji nowej prowincji Saksonii. Podczas II wojny światowej zamek doznał poważnych uszkodzeń, jednak po wojnie został pieczołowicie odbudowany i przywrócony do dawnej świetności.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz