czwartek, 1 stycznia 2026

Biskup Thilo von Trothe od kruka i pieścienia


Każdy zwiedzający miasto i katedrę w Merseburgu spotka wiele śladów pozostawionych przez biskupa Thilo von Trothę. Jego herb, przedstawiający kruka ze złotym pierścieniem w dziobie, świadczy o działalności budowlanej prowadzonej za panowania Thilo von Trothy (1466–1514).

Legenda związana z herbem biskupim opowiada o człowieku porywczym i skłonnym do pochopnych decyzji. Biskup zgubił kiedyś swój sygnet i podejrzewał swojego sługę o kradzież, który zaprzeczył temu, ale biskup Thilo kazał go stracić, zanim pierścień został odnaleziony. Wkrótce potem burza zdmuchnęła krucze gniazdo na dziedziniec zamku w Merseburgu, gdzie odnaleziono sygnet biskupa. Zrozpaczony pochopną decyzją, biskup podobno umieścił kruka ze złotym pierścieniem w dziobie w swoim herbie jako ostrzeżenie dla swojej rodziny. Od tamtej pory kruk zawsze mieszkał w wolierze na dziedzińcu zamku w Merseburgu.

Z licznych źródeł dotyczących biskupa Thilo wyłania się obraz biskupa walecznego, lecz energicznego. Angażował się w liczne spory i odznaczał się wytrwałością, aż do osiągnięcia celu. W ten sposób pod koniec XV wieku udało mu się poszerzyć terytorium swojej diecezji, nabywając wiele majątków szlacheckich i zintensyfikować gospodarcze zarządzanie własnymi dobrami, np. przez tworzenie stawów. Wszystkiemu temu towarzyszył znaczny rozwój administracji i rozbudowa kancelarii biskupiej. Biskup Thilo utrzymywał dobre stosunki z dynastią Wettynów, która dążyła do ograniczenia praw małego biskupstwa Merseburga. Jego udana polityka ostatecznie doprowadziła do powstania wspaniałych nowych budowli i renowacji zamku, katedry i kapitularza w Merseburgu. Katedra i zamek są architektonicznymi świadectwami wyjątkowo pomyślnej ery w historii Merseburga. Długie, prawie półwieczne panowanie biskupa Thilo również miało duże znaczenie. Doprowadziło to do ustanowienia stabilnych struktur administracyjnych i konstytucyjnych, które przetrwały aż do XVI wieku. Z powodu pogarszającego się stanu zdrowia, biskup Thilo, wraz z kapitułą katedralną, mianował w 1505 roku Adolfa von Anhalta, prepozyta katedry w Magdeburgu, swoim koadiutorem. Adolf von Anhalt objął urząd biskupa Merseburga po śmierci Thilo von Trotha w 1514 roku. Biskup Thilo został pochowany w bogato zdobionej kaplicy biskupiej. Jego nagrobek i epitafium zostały wykonane w renomowanym warsztacie Petera Vischera w Norymberdze. Słusznie uważa się go za jedną z najwybitniejszych postaci w historii Merseburga.