Krok stulecia w Lipsku

Rzeźba z brązu "Jahrhundertschritt" ("Krok Stulecia") autorstwa Wolfganga Mattheuera to jedno z najważniejszych dzieł sztuki powstałych w czasach NRD. Przedstawia ona symboliczną postać człowieka rozdartą między sprzecznymi ideologiami XX wieku. Lewa noga figury odziana jest w wojskowy but, a prawa w uskrzydloną sandał, co ma symbolizować konflikt między agresją a dążeniem do wolności. Lewa ręka zaciśnięta jest w pięść, a prawa wyciągnięta w geście, który można interpretować jako hitlerowskie pozdrowienie, co odzwierciedla totalitarne reżimy nazizmu i komunizmu. Postać ma pęknięcie w klatce piersiowej, co symbolizuje wewnętrzny rozłam i fizyczne oraz psychologiczne konsekwencje dla ludzi tamtego stulecia. Rzeźba powstała w 1984 roku, na krótko przed upadkiem muru berlińskiego, a jej przekaz został doceniony po obu stronach żelaznej kurtyny. Od 1999 roku jedna z kopii stoi przed wejściem do Zeitgeschichtliches Forum (Forum Historii Współczesnej) w Lipsku. Dzieło to jest potężną metaforą historii Niemiec i Europy w burzliwym XX wieku. Artysta stworzył kilka odlewów z brązu i żeliwa, które znajdują się w różnych miastach, m.in. w Bonn i Poczdamie.

Oderwani od rzeczywistości współcześni...

"Unzeitgemäße Zeitgenossen" to rzeźba z brązu, autorstwa artysty Bernda Göbela, zlokalizowana w centrum Lipska. Została stworzona w 1990 roku, w czasie politycznej zmiany w Niemczech. Rzeźba składa się z popękanej kolumny oraz poprzecznej belki. Na belce balansuje pięć nagich, ludzkich postaci, symbolizujących krytyczny ogląd ludzkiej egzystencji. Każda z figur, przedstawiających satyrycznie "współczesnych", ma unikalne akcesoria. 

Do postaci należą m.in.: racjonalizatorka, pedagog, teoretyk i diagnostyk. Tytuł "Nie na czasie współcześni" odnosi się do nieprzystających do ówczesnej epoki, niezależnych umysłów. Na rzeźbie wyryto także cytaty Goethego i Brechta, co dodaje jej głębszego, intelektualnego wymiaru. Dzieło to znajduje się we wschodniej części ulicy Grimmaische Straße, będąc popularnym miejscem dla turystów w Lipsku.

Mężczyzna z laską i kobieta z parasolem w Goslar

Kolumbijski artysta Fernando Botero jest autorem brązowych rzeźb: „Mężczyzna z laską, Kobieta z parasolem”, które znajdują się w Goslar przy Bramie Różanej (Rosentor) i należą do popularnych motywów fotograficznych w mieście.

Pieta z Knechsteden

Cudowna rzeźba z bazyliki w Knechtsteden koło Kolonii, popularnie zwana „Bożą rozpaczą” (Not Gottes), przedstawia Maryję ze zmarłym synem na kolanach. Pieta jest jednym z najstarszych tego typu przedstawień w Nadrenii i do dziś jest celem pielgrzymek. Pochodzi z 3 ćwierci XIV wieku. Wysokość rzeźby około 70 cm. 

Siedząca Maryja trzyma martwe ciało swego Syna. Jego wyniszczone ciało i rany zdradzają cierpienie męczeństwa. Ciało Zbawiciela jest bardzo małe, jedynie twarz podobnej wielkości co Maryi. Matka patrzy na syna ze smutkiem. Jej głowa, lekko pochylona do przodu, wyrazem twarzy zdradza ból matki. Maria ma na sobie długą szatę w gwiazdy i złoty płaszcz z szeroką, modelowaną bordiurą imitującą drucianą filigranową pracę z kamieniami jubilerskimi.

Pieta znajduje się po prawej stronie prezbiterium, we frontowej części kościoła, na południowo-zachodnim filarze.

Bazylika w Steinfeld

fasada romańskiej bryły bazyliki

górujące trzy wieże kościoła

wnętrze świątyni: w centrum grobowiec św. Hermanna Josefa i zabytkowa ambona

boczne wejście do świątyni i plebania

organy, ambona i grobowiec w Steinfeld

W klasztorze w Steinfeld dominującym obiektem jest bazylika, wybudowana przez norbertanów w latach 1142-50. Kościół jest pod wezwaniem św. Potentinusa i jego synów Feliciusa i Simpliciusa. Budynek zawiera przykłady wielu stylów architektonicznych: od stylu romańskiego, przez gotyk, barok do nowoczesnych aplikacji. Na zewnątrz bryła kościoła jest zrealizowana w stylu romańskim, natomiast wnętrze zdecydowanie barokowe. Kościół składa się z 8 przęseł i 6 kaplic. W bazylice znajdują się słynne organy królewskie (Koenig-Orgel) i doczesne szczątki czczonego tu św. Hermana Józefa z Steinfeld. W centrum kościoła znajduje się grobowiec świętego z 1732 roku: na płycie leży alabastrowa figura świętego, obok której leżą tradycyjne świeże jabłka. W 1960 roku papież wyniósł świątynie do rangi bazyliki mniejszej.

Święty od jabłek i zegarków

grobowiec marmurowy św. Hermanna Josefa von Steinfeld z 1701 roku

figura z alabastru (z 1732 r)

grobowiec znajduje się centralnie w kościele

rzeźba późnogotycka św. Hermanna z XV wieku

figura przy słupie

Święty Herman Józef z Steinfeld (Hermann Joseph von Steinfeld) spoczywa w kościele klasztornym w Steinfeld i tam jest głównie czczony. Św. Hermann jest  patronem zegarmistrzów z powodu niezwykłych umiejętności rzemieślniczych, matek i dzieci. Urodził się około 1150 roku w biednej kolońskiej rodzinie. W 12 roku życia wstąpił do zakonu norbertanów w Steinfeld. Po zdobyciu wykształcenia w Mariengaarde powraca do Steinfeld i zostaje wyświęcony na kapłana. Tu działa w duszpasterstwie i pełni funkcje zakrystianina klasztoru, a później duszpasterza okolicznych klasztorów żeńskich. Zasłynął jako mistyk. Jest znany przez swe mistyczne zaślubiny z Matką Bożą Maryją, z tego powodu nosił imię Józef. Jeszcze przed rozpoczęciem życia zakonnego jako chłopiec zanosił jabłka w darze do figury Matki Boskiej w kościele NMP na Kapitolu w Kolonii. Stąd określany jest jako święty od jabłek. Tradycyjnie przynoszone są mu świeże jabłka i kładzione na grobowiec w bazylice w Steinfeld. Przez wieki był czczony jako święty, oficjalny proces kanonizacyjny rozpoczął się w 1626 roku a ogłoszono go święty dopiero w 1960 roku.

Św. Jerzy spod ręki Ślązaka

Św. Jerzy czyli święty Georg

W Berlinie, nad Sprewą, w starej dzielnicy Nikolaiviertel można podziwiać XIX wieczną rzeźbę przedstawiającą św. Jerzego zabijającego smoka. Autorem jest August Kiss, urodzony w Paprocanach, obecnie część Tychów, na Górnym Śląsku. Kiss stworzył rzeźbę, która od 1855 roku zdobiła jeden z dziedzińców pałacu berlińskiego.

O lwie, bazyliszku, smoku i wężu u stóp Maryi

walczący putto ze smokiem

putto i wąż

W Monachium na Marienplatz w 1638 roku wzniesiono kolumnę maryjną (niem. Mariensäule), upamiętniającą koniec szwedzkiej inwazji. Podczas wojny trzydziestoletniej elektor Maksymilian I złożył ślubowanie z prośbą o ocalenie Monachium i Landshut z zawieruchy wojennej. Monachium zostało zajęte przez oddziały szwedzkie, wojsko domagało się zniszczenia miasta w zemście za spustoszenie Magdeburga. Mimo tragicznej sytuacji król szwedzki Gustaw II Adolf oszczędził je wbrew woli swych żołnierzy. To wydarzenie ocalenia przeszło w pamięci jako cud z Monachium. A Maksymilian nakazał ustawić kolumnę z marmuru ku czci Maryi, patronki i opiekunki Bawarii (Schutzfrau Bayerns). Przy cokole znajdują się cztery walczące putta ze zwierzęcymi przedstawieniami plag. Lew ucieleśnia wojnę, bazyliszek dżumę, smok głód i wąż herezję. Kolumna wyznacza środek geograficzny miasta i stąd mierzy się również odległości w mieście. 

Zaczarowana Julia

Julia z uwiędłymi kwiatami

Przy Marienplatz w Monachium obok Starego Ratusza znajduje się rzeźba "Zaczarowanej Julii", dar od Verony miasta partnerskiego Monachium. Dotknięcie (potarcie, przytulenie) odpowiedniej części Julii (piersi) przynosi szczęście w miłości.

Konny pomnik Fryderyka Wielkiego

pomnik Fryderyka Wielkiego na Unter den Linden

król pruski w towarzystwie wybitnych osobistości swego dworu

Jeden z najsłynniejszych berlińskich pomników przedstawia Fryderyka Wielkiego, autorstwa Christiana D. Raucha z 1851 roku. Jadącego konno Fryderyka otaczają posągi wybitnych dowódców, polityków, uczonych i artystów, a na cokole znajdują się płaskorzeźby sceny z życia króla pruskiego.

Neue Wache - Nowy odwach

klasycystyczna budowla - pełniąca obecnie funkcje pomnika pamięci ofiar wojny

poruszające puste wnętrze z "pietą" - matka ze zmarłym synem

Harmonijna budowla projektu Schinkla w 1818 roku jest jedną z najwybitniejszych dzieł klasycyzmu. Pełni funkcję pomnika poświęconego pamięci wszystkich ofiar wojny i dyktatury. W środku znajduje się kopia rzeźby K. Kollwitz "Matka ze zmarłym synem".

Pomnik księcia Albrechta Pruskiego

Na Schloßstraße naprzeciwko zamku Charlottenburg stoi od 1901 pomnik z brązu księcia Albrechta von Preußen (1809-1872), który był młodszym bratem cesarzem Wilhelma I i generałem kawalerii. Na pomniku znajdują się sceny z wojny niemiecko-francuskiej z 1870/71, w której Albrecht brał udział. Pomnik jest dziełem Eugena Boermela i Conrada Freyberga.

Pomnik Lutra w Berlinie

Pomnik Marcina Lutra, ojca reformacji znajduje się przy północnej stronie Marienkirche w Berlinie. 3 i pół metrowa statua jest dziełem Paula Otto i Roberta Toberentza z 1893 roku.

Marx-Engels-Forum

Majestatyczne rzeźby Marksa i Engelsa spoglądają teraz na kapitalistyczny Zachód. Dzieło Ludwiga Engelhardta z 1986 r. cztery lata istotną rolę w stolicy DDR, a teraz stanowi kuriozum turystyczne.

Złoty jeździec (Goldener Reiter) w Dreźnie

Złoty jeździec - jeden z symboli Drezna

Goldener Reiter czyli złoty jeździec przedstawia elektora saskiego i króla polskiego Augusta Mocnego. Rzeźba, która uznana jest za najbardziej znaną w Dreźnie, ustawiona pomiędzy mostem Augusta a Hauptstrasse. Statua pokazuje króla na ogierze lipizzańskim jako rzymskiego cesarza w zbroi w kierunku północno-wschodnim czyli w kierunku ówczesnego polskiego królestwa. Król i rumak są pozłacane.
Pomnik wykonał w miedzi, a następnie pozłocił Ludwig Wiedemann, w 1736 został ustawiony w Dreźnie.

Fontanna Złodzieja gęsi (Der Gänsedieb-Brunnen)

złodziej gęsi

Na ulicy Weissen Gasse znajduje się wiele knajpek. Na placyku ustawiona jest mała fontanna przedstawiająca złodzieja gęsi. Figura przedstawia studenta Thomasa Plattera, Szwajcara, późniejszego rektora szkoły łacińskiej w Bazylei. Otóż Thomas studiował w Dreźnie od 1512 roku w szkole przy kościele św. Krzyża. Na zakończenie studiów odbywała się tradycyjna kolacja z mistrzem szkolnym (dzisiejszym dyrektorem szkoły). Aby znalazło się coś godnego na stole Platter wraz z kolegami zorganizowali kradzież 2 gęsi. Ponoć porwane zostały gęsi samego mistrza (dyrektora), które znalazły się na stole uroczystej kolacji.
Fontanna złodzieja gęsi powstała według tej legendy w 1879, wykonana przez prof. Roberta Dieza.