Rokokowy majstersztyk w detalach - Augustusburg

pałac od strony bramy wjazdowej

centralna fasada pałacu od strony wejścia (Ehrenhof)

tympanon z herbem Wittelsbachów, który przedstawia właściciela pałacu - arcybiskupa, elektora, księcia Bawarii

boczne,  lewe  skrzydło pałacu

inicjały Klemensa Augusta Wittelsbacha w zwieńczeniu

dekoracja głowic pilastrów nawiązuje do lwów rodu Wittelsbachów

fasada pałacu od strony ogrodu

dekoracyjna attyka?

Arcybiskup Klemens August Wittelsbach rezydował także w Augustusburgu, gdzie utrzymywał ogromny dwór na wzór Wersalu. Otaczał się przepychem, ufundował kilka wspaniałych rezydencji i pałaców. Trwonił wielkie sumy pieniędzy na: utrzymanie metres, polowania, zakupy wyszukanych strojów. Miał kaprys do urządzania wspaniałych barokowych ceremonii kościelnych, które onieśmielały wiernych swoim przepychem. Gdy podróżował unikał samotności, bowiem wyruszał w drogę w towarzystwie 1600 osób z dworu, który używał 750 koni.

Radość z sokołami? Falkenlust

widok pałacu z oficynami od strony parku angielskiego

pałac z bramą wjazdową

a tu pałac od strony pól...

a tu z boczku...

Jakieś dwa kilometry od Augustusburgu oddalony jest przepiękny pałac myśliwski Falkenlust. Już nazwa nawiązuje do sokołów, używanych do polowań (po drodze rzekomo jeden siedział na drzewie). Od pałacu biskupiego ogrodami można dotrzeć do niego pieszo. Został zbudowany w latach 1729-40 a jego wzorem był Amalienburg, pawilon myśliwski letniej rezydencji Wittelsbachów w Nymphenburgu. I tak powstał przepiękny pałac w stylu niemieckiego rokoka.

Pałac składa się z gmachu właściwego, po którego obu stronach znajdują się niskie przybudówki. Falkenlust, podobnie jak Amalienburg, posiada na dachu taras widokowy, umożliwiający obserwację polowań z sokołami. Obecnie w pobliżu przebiega linia kolejowa oraz droga samochodowa. Spacerując parkiem angielskim od Augustusburgu piękną aleją w oddali widzi się ten rokokowy pałac, a tu nagle pojawia się pociąg i zaskakująco zasłania panoramę obiektu... No cóż nowoczesność.

Wcześniej gośćmi w pałacu byli Mozart i Casanova. W latach 1832-1960 pałac należał do Gieslerów, rodziny przedsiębiorców z Brühl. Pałac jest wpisany na listę UNESCO.

Ogrody arcybiskupa na przekór modzie

pałac Augustusburg i park barokowy

widok na staw pałacowy

elementy drobnej architektury

część angielska, a na gałęzi ponoć sokół...

Wokół pałacu Augustusburg rozciąga się ogromny park, otoczony zaroślami. Wbrew ówczesnej modzie, park nie rozpoczynał się przed fasadą główną w kierunku miasta, lecz przy bocznym skrzydle południowym. Plan barokowego parku opracował Dominique Girard.

W XIX w. ogród barokowy został przekształcony przez Petera Josepha Lennégo w modny wówczas ogród angielski. W latach 1933-35 udało się odtworzyć główną część ogrodu barokowego przed fasadą południową. W głębi rozciąga się park angielski.

Na ok. 50 ha parku pałacowego znajduje się rezerwat przyrody, obejmujący kompleks 300-letnich drzew. 

Hop... do pałacu arcybiskupiego Augustusburg

pałac od strony wejścia

widok od strony ogrodów

pałac z ogrodem francuskim a za moimi plecami ogród angielski

A teraz czas na odwiedziny dawnego pałacu arcybiskupów Kolonii w Brühl, miasteczka usytuowanego pomiędzy Kolonią a Bonn. Pałac Augustusburg jest jednym z najznamienitszych przykładów baroku i rokoko w Niemczech. 

Arcybiskup koloński Klemens August Wittelsbach (1700-1761) wybudował w miejsce zrujnowanego zamku pałac Augustusburg. Prace rozpoczęto w 1725 r. na podstawie planów westfalijskiego architekta Johanna Conrada Schlauna. Fundamenty poprzedniego zamku zostały zintegrowane z murami nowego pałacu. Stąd też osie okien w skrzydle bocznym nie są symetryczne, ponieważ szerokość pałacu w tym miejscu odpowiada szerokości dawnego zamku. Asymetria jest bardzo nietypowym elementem jak na owe czasy, ponieważ barok opierał się na rozwiązaniach symetrycznych. Pałac Augustusburg składa się z trzech skrzydeł okalających cour d'honneur (pol. dziedziniec honorowy). Wychodzące na wschód fasady skrzydeł północnego i południowego to jedne z najznamienitszych przykładów sztuki niemieckiego baroku. Na parterze skrzydła południowego znajdowały się apartamenty księcia biskupa, które posiadały bezpośrednie wyjście do ogrodów pałacowych.

Pałac Augustburg był pomyślany jako rezydencja letnia i myśliwska, przybywano tu 4-6 tygodni w roku. 

Do 1994 prezydent Niemiec przyjmował tu gosci państwowych. W 1984 roku pałac i sąsiedni Falkenlust zostały wpisane na listę dziedzictwa kulturowego UNESCO.