Potężna baszta Zwinger w Goslar

Zwinger w Goslarze to wieża obronna i część fortyfikacji dawnego miasta cesarskiego Goslar. Znajduje się w południowej części miasta i została zbudowana w 1517 roku. Fortyfikacje miejskie wymagały szczególnej ochrony w postaci potężnej wieży artyleryjskiej. Z murami o grubości 6,5 metra u dołu, średnicy 26 metrów i wysokości 20 metrów, Zwinger jest jedną z najpotężniejszych wież obronnych w Europie. Obok znajduje się tani parking, z którego jest blisko do starówki Goslar.

Twierdza Drachenfels

ruiny Drachenfels

warownia położona jest na dominującym wzgórzu nad Renem

pozostałości warowni

Ruina warowni Drachenfels jest pierwszym zamkiem, który zwiedziłem w Niemczech. Nazwa wywodzi się od smoka, który według miescowej legendy miał mieszkać na tej górze/ skale. Zamek znajduje się terytorialnie w miejscowości Königswinter. Położony jest na malowniczej górze Drachenfels u podnóża Renu. Budowę rozpoczął w 1138 roku koloński arcybiskup Arnold I, a zakończono pracę w 1167. Zamek służył dla ochrony Kolonii od południa. Lenno przechodziło z ojca na syna w rodzie burgrabiów, który zaczął się tytułować von Drachenfels, ród wymarł w 1530 roku. Najsłynniejszy burgrabia Godart zbogacił się, wydobywając z zamkowej góry trachyt, istotny budulec wykorzystywany przy budowie katedry kolońskiej. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1638 roku zdobyły go protestanckie szwedzkie oddziały i od tego momentu podupadł w ruinę. Z biegiem lat wydobycie trachytu w kamieniołomach znacząco wzrosło, co groziło zupełnemu zniszczeniu ruin. Ruiny uratował w 1836 roku rząd pruski zakazując wydobycia i je wykupując . 18 października 1819 roku studenci z Bonn na Drachenfels świętowali lipską bitwę narodów. Między innymi Heinrich Heine, który w wierszu "Noc na Drachenfels" opisał studencką wyprawę. Ruiny są odwiedzane przez mieszkańców okolicznych miast np. Kolonii. Odwiedziny George Gordona Byrona w maju 1816 roku rozpowszechniły ruiny Drachenfels poza granicami Niemiec. Zachowana ruina trzypiętrowego stołpu Drachenfels jest symbolem Siebengebirge (Siedmiogórza). Na szczyt wjeżdża najstarsza kolej zębata w Niemczech wybudowana w latach 1881-82.

Stary port rzeczny

widok na zamek Friedstrom

mury przed dawnym starym portem

Dziś wokół umocnień Zons poza zabudową miejską rozpościerają się łąki aż trudno uwierzyć, że w średniowieczu znajdował się tu port rzeczny na Renie. Tu cumowały okręty i następnie kupcy płacili cło dla biskupa kolońskiego. W porcie dominowała bryła zamku, w którym rezydował dostojnik-urzędnik, odpowiedzialny za pobieranie cła. Okręty cumowały przed murami miejskimi, w który można dostrzec zakotwiczenia i koła służące do zacumowania. Następnie już pieszo ruszano do twierdzy, aby opłacić cło. Na drugim zdjęciu widoczna jest po lewej stronie okrągła wieża tzw. Eisbrecher, której nazwa pochodzi od tego, że na niej w srogie zimy łamały się kry lodu. Na wieży można zobaczyć wyszczerbienia pochodzące od lin cumujących okrętów handlowych.

Żydowska wieża czy rodu Judde? Juddeturm

Juddeturm w całej okazałości

wieża Juddeturm dominanta w krajobrazie miejskim

W Zons jedną z najwyższych, dominujących wież, obok kościelnej, jest wieża Juddeturm (36 metrów wysokości). Ponoć nazwa pochodzi od patrycjuszowskiego rodu z Kolonii - Judde, o tym może świadczyć kamień nagrobny znaleziony przy wieży i obecnie wmurowany w nią, a pochodzący z 1517 roku Mechtildy Judde. Jednakże lokalne podanie opowiada o pierwszym więźniu, który był więziony w tej wieży - Żydzie (po niemiecku Jude). Wieża pokryta jest barokowym hełmem z XVII wieku oraz posiada otwory strzelnicze.

Średniowieczna twierdza celna Zons

widok na twiedzę Zons

widok na miasto otoczone murami, tu akurat najdłuższy fragment bez murów

a tu mury jak na twierdzę przystało

a tu plan orientacyjny, choć tu zgubić się nie da ;)

Jeśli ktoś z Was chciałby pooddychać klimatem średniowiecznych fortyfikacji zapraszam do zwiedzenia Zons, niedaleko Kolonii. Dawniej nazywano to miejsce Feste Zons (twierdza Zons) albo Stadt Zons (miasto). Dziś należy administracyjnie do Dormagen i leży nad Renem. Osada po raz pierwszy jest wspomniana w VII wieku w testamencie biskupa Kuniberta z Kolonii. Archeologicznie potwierdzono istnienie tutaj merowińskiej osady. W XII wieku źródła piszą o dworze biskupa kolońskiego. Od połowy XIII wieku powstaje tu twierdza (castrum). W 1372 roku koloński arcybiskup Friedrich III von Saarwerden przenosi siedzibę celną z Neuss do Zons i chroni ją murami i fosami i tak osada otrzymuje prawa miejskie w 1373 roku. Centrum twierdzy stanowi zamek Friedestrom, który pełni funkcję zarządzania i ochrony pobranego cła. Budowa twierdzy została  ukończona w XV wieku.
Co ciekawe w 1057 roku polska królowa Rycheza była właścicielką Zons, po zamianie dóbr z arcybiskupem kolońskim Anno II.

Wokół zamka Fryderyka - Koenigstein

zamek Fryderyka

53 Miejsce ucieczki (Abstiegsstelle) udana ucieczka z twierdzy Königstein w 1942 r. (w tych czasach obóz jeniecki).

54 Kazamata skarbowa (Schatzkasematte) w 1804 r. wybudowana; otrzymała w 1853 r. nowe sklepienie; w 1884 r. wybudowano trawersy jako nowe wejście i użytkowanie kazamat jako schron artyleryjski III.

55 Dąb rażony piorunem (Blitzeichenplateau) dawno temu w tym miejscu stał 300 letni dąb, w który często uderzał piorun; w 1992 r. posadzono nowy dąb, pod dębem znajdują się „Kazamaty Róż“: Kazamaty wybudowano w XVIII. wieku, a pod koniec XIX.wieku zostały przebudowane na artyleryjskie stanowisko obserwacyjne.

56 Zamek Fryderyka (Friedrichsburg) w 1589 r. wybudowany zamek w kształcie bocznej wieży obserwacyjnej; na parterze przechowywano armaty; górne kondygnacje używano jako sale imprezowe; w 1731 r. przebudowa na barokowy pawilon z "tablicą maszynowni"; Sala Bankietowa jest obecnie między innymi używana jako Urząd Stanu Cywilnego.

magazyn pocisków

57 Magazyn pocisków (Geschossmagazin) w latach 1735/36 wybudowano z funkcją magazynu prochu; w 1876 r. otrzymał otulinę z ziemi; po roku 1883 używany tylko do magazynowania nie ostrych pocisków (granaty).

58 Parkowa cysterna (Parkzisterne) służy do zbierania wody deszczowej jako woda użytkowa i jako rezerwa wody przeciwpożarowej.

59 Szpital wojenny (Kriegslazarett) w latach 1891-93 wybudowane podziemne kazamaty, wytrzymałe na ostrzeliwanie z armat, w czasie wojny służyły do opatrywania rannych.



szpital wojskowy

60 Koszary B (Kaserne B) w 1897 r. wybudowane do zakwaterowania żonatych podoficerów ; służą do dnia dzisiejszego jako dom mieszkalny.

61 Schron dla oddziałów artyleryjskich (Artillerieunter-treteraum I) pomieszczenia ochronne dla załóg artyleryjskich

62 Wieża głodu (Hungerturm / Rößchen) prawdopodobnie wieża obserwacyjna z czasów założenia twierdzy.

wieża głodu

63-70 Stanowiska Baterii 1-8 (Batterie-
stellungen 1-8) bateria to zgromadzenie kilku armat w jednej lokalizacji, stanowiska armat są z przodu chronione a z tyłu otwarte.

Południo-wschodnia część twierdzy Koenigstein

wieże wartownicze

39 Dawne wejście do zamku (Ehemaliger Burgeingang) zostało zamurowane po 1589 r.

dawne wejście do zamku

40 Róg Zobel'a (Zobels Eck') najbardziej na południe wysunięty klif.

41 Szpital pokojowy (Friedenslazarett) w 1878 r. wybudowany dla medycznego zaopatrzenia załogi.

42 Szopa artyleryjska (Artillerieschuppen) służyła do przechowywania lawet drewnianych i wózków artyleryjskich.

43 Koszary wojenne I (Kriegskaserne I) w 1889/90 r. wybudowano; wytrzymałe na bomby; w 1890 r. wprowadziła się załoga artyleryjska.

stanowisko artyleryjskie

44 System ładowania amunicji (Munitionslade-system) system wybudowano w latach 1889-91 r.; podziemne pomieszczenie do produkcji dziennego zapotrzebowania na amunicję.

45 Schron dla oddziałów artyleryjskich VI (Artillerieuntertreteraum VI) pomieszczenia ochronne dla załóg artyleryjskich.

46 Kazamata dżumy (Pestkasematte) powstały po 1680 r. przez adaptację szczeliny w skałach w celu izolowania chorych na dżumę; użytkowanie w tym celu nie zostało udokumentowane; pod koniec XIX.wieku przebudowa na stanowisko obserwacyjne dla artylerii.

47 Wieże wartownicze (Wachtürme) wybudowane po 1600 r. wieże obserwacyjne z barierami ochronnymi.

48 Magazyn wojenny prochu (Kriegspulver-magazin) w 1889-91 r. wybudowana podziemna, wytrzymała na bomby „kazamata sala“; służyła tylko w czasach wojny do magazynowania prochu.

49 Katolicka kaplica (Katholische Kapelle) resztki laboratorium artyleryjskiego (1737 r.), przebudowano w 1880 r. na kapliczkę katolicką; zniszczona po 1945 r. ; dzisiaj jedynie widoczne fundamenty.

50 Schron dla oddziałów artyleryjskich V (Artillerieuntertreteraum V) pomieszczenia ochronne dla załóg artyleryjskich.

Królewski nos

51 Komin Abratzkyego (Abratzky-Kamin) szczelina w skałach, przez którą czeladnik kominiarski Sebastian Abratzky w 1848 r. wspinał się bez zezwolenia na twierdzę Königstein.

52 Królewski nos (Königsnase) najbardziej na wschód wysunięty klif.

Twierdza Koenigstein - ciąg dalszy...

Stara zbrojownia

29 Koszary IV (Kaserne IV) są częścią kazamat, powstałych pomiędzy 1767 r. i 1832 r.; służyły do zakwaterowania żołnierzy, jeńców wojennych i wojskowych i do obrony twierdzy.

30 Róg Hempel'a (Hempels Eck') najbardziej na zachód wystający klif.

31 Koszary wojenne III (Kriegskaserne III) w 1884/85 r. wybudowane, wytrzymałe na bomby; w 1887 r. wprowadziła się infanteria.

32 Winda osobowa i  towarowa (Personen- und Lastenaufzug)

33 Platforma żurawia (Kranichplateau) w 1589 r. wybudowano tak zwany „Żuraw“ (dźwig napędzany za pomocą koła deptakowego); później windę towarową napędzano przez  maszynę parową lub silnik

34 Piekarnia w kazamatach (Bäckereikasematten) istnienie piekarni udokumentowane od 18.wieku

35 Koszary wojenne II (Kriegskaserne II) w 1880/94 r. wybudowano dla zakwaterowania komendantury artyleryjskiej; budynek wytrzymałe na ostrzał z armat.

36 Kasyno oficerskie (Offizierskasino) pierwotne przeznaczenie rzeźnia z mieszkaniem dla rzeźnika; od 1895 r. Kasyno oficerskie.

37 Pozostałości toalety (Reste einer Abortanlage) z XIX w.

38 Stara zbrojownia (Altes Zeughaus) wybudowana w 1594 r. służyła do magazynowania broni; w górnych kondygnacjach urządzono po 1871 r. cele dla więźniów cywilnych; więzienie Państwowe przenoszone zostało z zamku George'a do Starej zbrojowni

Twierdza Koenigstein - ciąg dalszy

Stare koszary

17. Stare koszary (Alte Kaserne) pierwszą kondygnację wybudowano w latach 1589/90 r.; 1715/16 r. z jednej strony wybudowano drugą kondygnację; dzisiaj najstarsze istniejące koszary w Niemczech.

18. Plac defilad (Paradeplatz) miejsce centralne twierdzy.

skarbiec

19 Dom skarbów (Schatzhaus) w 1854/55 r. wybudowany; służył do przechowywania saskiego skarbu państwowego.

20 Ogród użytkowy (Nutzgarten) Grządki otoczone były płotem sztachetowym ze słupkami z piaskowca, w środku ogrodu rosło drzewo owocowe.

21 Główna warta (Hauptwache) z aresztem garnizonowym.

22 Stajnia dla koni komendanta (Kommandanten- pferdestall) w 1828 r. wybudowana.

23 Ogród komendanta (Kommandanten-garten) Na początku jedyny na twierdzy typowy ogródek ozdobny który dostępny był tylko dla rodziny komendanta.

24 Barak dla oddziałów (Mannschaftsbaracke) 1899 r. budowla drewniana do zakwaterowania żołnierzy.

25 Plac ćwiczeń wojskowych (Exerzierplatz) w 1892 r. założony.

26 System ładowania amunicji (Munitionsladesystem) wybudowany w latach 1889-91 podziemny system do wytwarzania dziennego zapotrzebowania na amunicję,

27 Schron dla oddziałów artyleryjskich IX (Artillerieuntertreteraum IX) pomieszczenie ochronne dla załóg artyleryjskich.

róg z wieżą

28 Róg z wieżą (Horn mit Seigerturm) Klif po zachodniej stronie z wieżą obserwacyjną wybudowaną w 1601 r., wieża wyposażona była w zegar słoneczny i dzwon (Seigerschelle-nieruchomy dzwon do wybijania godzin), na którym żołnierze szyldwachu wybijały ćwierć i pełne godziny, po tym jak dzwon godzinowy na Zamku Magdalenenburg godziny wybił; takim sposobem przekazano żołnierzom stojącym na wachcie w dolnej części twierdzy aktualny czas; pod „klifem“ znajduje się Kazamata klifowa (pomieszczenia bezpieczne przed ostrzałem z dział, powstała na początku XIX. wieku na potrzeby zakwaterowania garnizonu w czasach oblężenia );

Twierdza Konigstein - wokół Augustus-Platz

Plac Augusta, w głębi dom studzienny, po lewej zamek Magdaleny

13. Plac Augusta (Augustus-Platz) założony na część pierwszego saskiego króla Friedricha Augusta w 1815 r.

budynek studzienny

14. Budynek studzienny (Brunnenhaus) w 1735-37 r. wybudowano dom studni; stropy z piaskowca zabezpieczały budynek przed ostrzałem z armat; studnia: wiercona w 1563-69 r., głębokość 152,5 m, wydobycie wody na początku za pomocą Kierata, później koła deptakowego, od roku 1871 za pomocą maszyny parowej, od 1912 r. za pomocą silnika elektrycznego.

zamek Magdaleny a później magazyn żywnościowy

15. Zamek Magdaleny / Magazyn żywnościowy (Magdalenenburg / Proviantmagazin) - w latach 1621/22 r. wybudowany zamek w stylu renesansowym; służył do zakwaterowania dworu i jako magazyn prowiantu; Piwnica beczek do win : w latach 1725-1818 lokalizacja beczki olbrzymiej Augusta Mocnego o pojemności 238.000 l; w latach 1818/19 przebudowa na magazyn prowiantu, całkowicie zabezpieczony przed ostrzeliwaniem z armat.

Kościół garnizonowy

16. Kościół garnizonowy (Garnisonskirche) pierwotnie romańska kapliczka; w 1676 r. inauguracja jako kaplica św. Georga i pierwszy Kościół Garnizonowy w Saksonii;

fragment romańskiego portalu (kościół św. Jerzego)

Twierdza Konigstein - część przednia

Widok na Dom z Bramą Wejściową i domem komendanta (część prawa budynku)

8. Dom komendanta (Kommandantenhaus) to część domu z Bramą Wejściową; mieszkanie komendanta i jego rodziny. Można zobaczyć wyposażenie wnętrza domu komendanta.

9. Obiekt obronny (Streichwehr) budowę rozpoczęto w 1589 r.; wybudowano do „ostrzeliwania“ obszaru wejściowego; w piwnicach znajdowały się armaty; kondygnacje górne służyły jako mieszkania.

widok na Zamek Georga

10. Zamek Georga (Georgenburg) - część twierdzy, zamek nazywano w średniowieczu zamkiem cesarskim; w 1619 r. przebudowo na zamek Johann-Georgenburg; na początku zamek myśliwski, później używany jako więzienie Państwowe (tutaj był między innymi więziony Johann Friedrich Böttger, współwynalazca europejskiej porcelany). Dziś mała wystawa dotycząca więźniów zamku oraz zbiór mundurów niemieckich.

baterie Georga w całej krasie

11. Batterie Georga (Georgenbatterie) w 1669-79 r. wybudowane stanowisko dla armat, armaty wycelowano na front wejściowy; dzisiaj znajduje się w tym miejscu pięć dział z XVII/XVIII wieku.

zamek Georga od środka twierdzy, renesansowe arkady

wyjście z domu wejściowego na teren twierdzy, w głębi Nowa zbrojownia, na prawo mój cień, haha

12. Nowa zbrojownia (Neues Zeughaus) - w 1631 r. wybudowano jako Salę Imprezową (Johannis-Saal) usytuowaną z osią podłużną nad Ciemną Appareille; w piwnicy kaponiera (ganek z otworami strzeleckimi do obrony wejścia); po pożarze w 1816 r. odbudowano ją jako zbrojownię (magazyn broni i sprzętu wojskowego).

Twierdza Konigstein - wejście do twierdzy



plan twierdzy

1. Czerwony most (Rothe Brücke) nazwa pochodzi od koloru ściany ceglastej; pierwsza budowla obronna w drodze na twierdzę; wybudowany w roku 1792 jako prosty most drewniany (w przypadku wojny zdemontowano most); od 1886 r. most zwodzony, funkcjonuje do dziś.

2. Niższe fortyfikacje (Niedere Werke) w 1755-1802 r. wybudowane w celu lepszej obrony wejścia na twierdzę.

Fleche

3. Flèche (franc.: strzała) w 1755/56 r. wybudowano szaniec jako pierwszy element dolnych budowli, w przypadku wojny na szańcu postawiono armaty do płaskiego ostrzeliwania przedpola i bocznych części twierdzy.

Brama Ravelin

4. Brama Ravelin (Torravelin) w 1729-36 r. podpiwniczną bramę wybudowano w celu obrony wejścia; lokalizacja straży bramy - dziś sprawdzają tu bilety.

brama z głową Meduzy

5. Fosa w kształcie nożyc / Brama z  głową Meduzy Grabenschere mit Medusentor w 1729-36 r. wybudowany rów; wyposażony w most zwodzony jednoskrzydłowy (od 1890 r. most zwodzony dwuskrzydłowy) podpiwniczona brama; głowa Meduzy: postać greckiej mitologi; powyżej królewsko-polskie godło i książęco-saski herb.

6. Sucha fosa (Trockengraben) możliwość szybkiego demontażu w przypadku ataku; i most zwodzony jednoskrzydłowy; od 1892 r. most zwodzony dwuskrzydłowy.

Torhaus wraz z mostem zwodzonym

7. Dom z bramą wjazdową (Torhaus) budowany w roku 1589 i następnych latach ponad wejściem na skalną platformę; piwnice ze strzelnicami do obrony; piętra używane do celów mieszkalnych; portal zmieniony w latach 1729-36; płaskorzeźba przedstawiająca Augusta Mocnego dodana w 1910 r.; urządzenia obronne „Ciemnej Appareille“ (franc. wjazd na górę): drewniana brama, miejsce, z którego rzucano na przeciwników kamienie, machikuła, belki wzmacniające bramę, palisada, żelazna brama i przejście „caponnière“.

Szczegół w bramie wjazdowej - inicjały Augusta Mocnego i jego popiersie

Twierdza Königstein - historia

widok na wjazd do twierdzy

Twierdza Königstein w Szwajcarii Saksońskiej stanowi jedyny w swoim rodzaju przykład europejskiego kunsztu budowy twierdz: ponad 750-letnia historia fortecy z imponującym zespołem budowli obronnych w stylach architektonicznych późnego gotyku, renesansu, baroku i stylu budowlanego panującego do końcu XIX. wieku.
Historia:
- 1233 - najstarsza pisemna wzmianka o istnieniu zamku na górze Königstein; w akcie prawnym króla Wacława I. czeskiego znajduje się wzmianka o hrabim "Gebhard vom Stein" ; średniowieczny zamek należy do królestwa czeskiego.

- 1241 - pierwsze wystąpienie pełnej nazwy "Königstein" w górnołużyckim akcie granicznym Wacława I - a my wtedy walczymy z Tatarami pod Legnicą

-1406/08 w czasie wojennej potyczki (Dohnaische Fehde) budowla przechodzi w ręce Wettinów, czytaj Czesi utracili go na korzyść Niemców - Saksonów

- 1459 - umowa z Eger legalizuje prawnie istniejący stan własnościowy twierdzy - czyli potwierdza, że forteca jest u Niemców

- 1516 - 12 celestynów i jeden przeor zamieszkują klasztor pod nazwą "Klasztor dla chwały cudów Marii", klasztor założył książę Georg Brodaty na górze Königstein; klasztor istnieje do roku 1524, a potem w Saksonii raczej szaleją idee Marcina Lutra

- 1563 - na rozkaz księcia elekta Augusta pod kierownictwem mistrza górnictwa z Freibergu Martina Planera wywiercono najgłębszą studnię w Saksonii o głębokości 152,5 metrów (jako zabezpieczenie zaopatrzenia w wodę)

- 1589 - Książę elekt Christian I. rozkazuje rozbudowę zamku na miarę twierdzy krajowej; do 1594 r. powstają między innymi brama wejściowa, stare koszary, zamek Christiansburg (Friedrichsburg) i stara zbrojownia; w kolejnych stuleciach następuje na bieżąco modernizacja budowli obronnych, co spowoduje że żaden wróg nie odważy się zaatakować; z powodu gwarantowanego bezpieczeństwa przed zdobyciem twierdzy przez wrogie wojska w niespokojnych czasach sascy królowie szukają schronienia za grubymi murami twierdzy i przechowują tutaj dzieła sztuki oraz skarb Państwowy; z powodu pięknej okolicy twierdza jest również ulubionym miejscem wycieczkowym dla dworu saskiego i miejscem organizowania licznych festynów.

- 1591 do 1922 r. - twierdza pełni także funkcję wiezienia. Słynnymi więźniami na twierdzy są:
Johann Friedrich Böttger, współwynalazca europejskiej porcelany (1706/07 r.), rosyjski rewolucjonista Michaił Bakunin (1849 r.) i socjaldemokrata August Bebel (1874 r.)
Do roku 1922 twierdza Königstein jest jednym z najbardziej nienawidzonych więzień Państwowych w Saksonii.

- w 1698 i 1712 odwiedza twierdzę car rosyjski Piotr I

- 1725 - na życzenie Augusta Mocnego bednarze budują największą beczkę do wina (pojemność 238.000 litrów) która stoi do 1818 r. w piwnicy zamku

- 1728 - Odwiedziny pruskiego "Króla żołnierzy" Friedricha Wilhelma I. i jego syna następcy tronu Friedricha (później Król Friedrich II.)

- 1756 - na początku siedmioletniej wojny (1756-63 r.) saska armia wpada w niewolę na równinie przed górą Lilienstein; Książę elekt ze swoim dworem w celu uratowania się ucieka na Twierdzę Königstein, teren twierdzy zostanie deklarowany jako terytorium neutralne

- 1806 - z łaski Napoleona Saksonia przekształci się w Królestwo, a Twierdza Königstein wchodzi w skład twierdz należących do Związku Reńskiego

- 1813 - Napoleon przeprowadza inspekcję Twierdzy Königstein

- 1815 - w wyniku Kongresu Wiedeńskiego Saksonia traci wielkie obszary swojego terytorium; Twierdza Königstein uchroni się w granicach Państwa saskiego jako jedyna twierdza krajowa

- 1849 - w czasie Powstania Majowego w Dreźnie twierdza Königstein służy ponownie jako kryjówka dla rodziny królewskiej; po zakończeniu nieudanego powstania w twierdzy więzi się ujętych rewolucjonistów

- 1866 - po przegranej dla Saksonii Prusko-Austriackiej wojnie forteca przechodzi pod dowództwo pruskiego komendanta z pruską załogą

- 1870 w czasie niemiecko-francuskiej wojny twierdza została pierwszy raz użyta jako obóz jeniecki
- 1871 - po założeniu Rzeszy Twierdza Königstein jako jedyna saska budowla została włączona w ogólnoniemiecki system twierdz i stacjonuje tam saski garnizon na stałe

- 1913 - stanowisko Komendanta twierdzy zostanie skreślone z etatu wojskowego i twierdza traci status twierdzy

- 1914 - obóz jeniecki dla rosyjskich i francuskich oficerów i żołnierzy

- 1921 - stworzenie lazaretu rehabilitacyjnego dla Reichswery

- 1939 - twierdza służy jako obóz jeniecki, najpierw dla polskich jeńców, a później dla francuskich generałów i oficerów

- 1942 - francuski generał Henri Giraud ucieka z obozu jenieckiego dla oficerów

1945 - załoga twierdzy przekazuje władzę francuskim jeńcom wojennym, później nastąpi ewakuacja obozu przez amerykańską jednostkę specjalną i twierdzę zajmuje Armia Czerwona, która uruchomi na twierdzy lazaret

- 1949 - Twierdza Königstein służy jako poprawczak dla politycznie niewygodnej młodzieży oraz dla osób, które w wyniku zawirowań wojennych popełnili przestępstwa, tutaj zostaną oni wychowani i wykształceni

- 1955 - otwarty areał twierdzy o powierzchni 9,5 hektara zostanie udostępniony publiczności w formie Muzeum historyczno-wojskowego