Pomnik poległych Uniwersytetu w Getyndze

Ehrenmal der Gefallenen der Universität Göttingen (Pomnik Poległych Uniwersytetu w Getyndze) to monument upamiętniający 748 studentów, wykładowców i pracowników uczelni, którzy zginęli podczas I wojny światowej. Pomnik znajduje się na placu przed budynkiem Auditorium Maximum (skrzyżowanie Weender Landstraße i Nikolausberger Weg) w Getyndze.

Autorem rzeźby odsłoniętej w 1924 roku jest Josef Kemmerich. Przedstawia ona grupę młodych mężczyzn niosących na ramionach poległego towarzysza. Na wysokim kamiennym cokole wyryto nazwiska wszystkich 748 poległych członków społeczności akademickiej. Monument został uroczyście zainaugurowany przez feldmarszałka Paula von Hindenburga.

W 1957 r. poświęcenie pomnika rozszerzono o napis upamiętniający poległych w II wojnie światowej.

Gänseliesel - urokliwy symbol Getyngi

Gänseliesel, czyli postać dziewczynki z gęsiami, to najbardziej urokliwy symbol Getyngi, nierozerwalnie związany z tamtejszym Starym Ratuszem. Pomnik Gänseliesel to secesyjna figura z brązu, która znajduje się na szczycie fontanny na Rynku, tuż przed wejściem do Starego Ratusza. Przedstawia ona młodą dziewczynę niosącą w koszu gęsi, co nawiązuje do dawnych wiejskich opiekunek tych zwierząt. Fontanna została postawiona w 1901 roku w miejscu wcześniejszej, bardziej okazałej konstrukcji, która nie przypadła do gustu mieszkańcom. Gänseliesel jest znana jako „najczęściej całowana dziewczyna świata” ze względu na unikalną tradycję akademicką. Każdy student Uniwersytetu w Getyndze po obronie doktoratu udaje się na Rynek, wspina na fontannę i całuje figurkę w policzek. Oprócz pocałunku, nowi doktorzy tradycyjnie wręczają dziewczynie bukiet kwiatów, którymi dekorują ozdobną kratę wokół posągu. Przez wiele lat (od 1926 roku) obowiązywał oficjalny zakaz całowania figurki, wprowadzony z powodu hałaśliwych zabaw studentów, jednak nikt go nie przestrzegał.

Na Rynku znajduje się obecnie wierna kopia posągu, natomiast oryginalna figura z 1901 roku jest bezpiecznie przechowywana w Muzeum Miejskim (Städtisches Museum). Przeniesienie oryginału do muzeum w 1990 roku było konieczne ze względu na uszkodzenia spowodowane zanieczyszczeniem powietrza i... tysiącami pocałunków.

Raz w roku, we wrześniu, miasto obchodzi „Gänseliesel-Fest”, podczas którego wybierana jest młoda mieszkanka Getyngi, która przez rok reprezentuje miasto jako „żywa Gänseliesel”.

Park zamkowy w Merseburgu

Park Zamkowy w Merseburgu (Schlossgarten Merseburg) to malowniczy kompleks parkowy położony bezpośrednio nad rzeką Soławą. Jest on integralną częścią zespołu zabytkowego, w skład którego wchodzą zamek (obecnie muzeum) oraz katedra. Wstęp do samego ogrodu jest bezpłatny, co czyni go łatwo dostępnym miejscem wypoczynku. Odwiedzający mogą podziwiać tu renesansową architekturę zamku oraz bogatą roślinność. 

W parku znajduje się pomnik konny króla pruskiego Fryderyka Wilhelma III.

Pomnik bitwy narodów w Lipsku

 

Pomnik bitwy narodów w Lipsku

 

Pomnik burmistrza Lipska Otto Kocha

Pomnik burmistrza Lipska Otto Kocha znajduje się na wzniesieniu w Parku Schillera, na południowy wschód od Moritzbastei. Upamiętnia on dr. Otto Kocha (1810–1876), byłego zasłużonego burmistrza Lipska, uważany za pioniera rozwoju gospodarczego i kulturalnego Lipska, który stał się jednym z najważniejszych miast w Królestwie Saksonii. Za Kocha liczba mieszkańców Lipska wzrosła dwukrotnie – z 62 000 (1849) do ponad 127 000 (1875). 

Pomnik został wzniesiony w obecnym miejscu w listopadzie 1898 roku.

Widok z pomnika bitwy narodów w Lipsku

 

Widok z platformy widokowej pomnika bitwy narodów w Lipsku

Albrecht Daniel Thaer - pionier nowoczesnego rolnictwa

W Lipsku znajduje się pomnik Albrechta Daniela Thaera, który upamiętnia jego rolę jako pioniera i jednego z twórców nowoczesnego rolnictwa. 

Albrecht Daniel Thaer (1752–1828) był lekarzem, a w późniejszych latach także mężem stanu, agronomem i naukowcem rolnictwa. Jego działalność położyła podwaliny pod szeroko zakrojone reformy rolne w ówczesnym Królestwie Prus. Był twórcą szkolnictwa rolniczego: W 1799 roku założył w Celle instytut rolniczy. W 1806 roku otworzył w Möglin pierwszą w Europie wyższą szkołę rolniczą, przekształconą później w Królewską Akademię Rolniczą. W latach 1810–1818 wykładał na uniwersytecie w Berlinie. Pionier „nowego rolnictwa”: Albrecht Thaer propagował nowoczesne metody uprawy i hodowli, opierając się na wiedzy naukowej. Stworzył teorię próchnicową dotyczącej odżywiania roślin i propagował system płodozmianu i uprawy ziemniaków.

Monument w Lipsku znajduje się w pobliżu Moritzbastei, niedaleko Nowego Ratusza. Składa się z figury z brązu, która jest umieszczona na marmurowym cokole. Został on stworzony w 1850 roku przez rzeźbiarza Christiana Daniela Raucha z Berlina. Pomnik był prezentem od Związku Niemieckich Rolników i Leśników, którym Thaer przewodził. Upamiętnia jego wkład w rozwój nauk rolniczych. 

Forum 1813 w Lipsk (III)

 

Powstanie czerwcowe z 1953 roku w Lipsku

W Lipsku, za Starą Giełdą Handlową, znajduje się subtelny, ale wymowny pomnik upamiętniający powstanie z 17 czerwca 1953 roku. Tego dnia miały miejsce kulminacyjne wydarzenia powstania wschodnioniemieckiego (powstanie czerwcowe), które rozpoczęło się dzień wcześniej w Berlinie Wschodnim i szybko rozprzestrzeniło na inne miasta NRD. W Lipsku, podobnie jak w innych miastach, zgromadził się wtedy tłum demonstrantów protestujących przeciwko polityce władz komunistycznych, a radzieckie czołgi wjechały do miasta, aby stłumić powstanie. 

Pomnik składa się on z dwóch odlewanych z brązu śladów gąsienic czołgów, które przypominają o brutalnym stłumieniu protestów przez wojska sowieckie. Pomiędzy nimi umieszczono tablicę z datą „17 czerwiec 1953”. To symboliczne upamiętnienie powstańców, którzy domagali się wolności i lepszych warunków życia w NRD. Pomnik przypomina, że opór przeciwko komunistycznemu reżimowi w Niemczech Wschodnich był widoczny w wielu miastach, a nie tylko w Berlinie. Minimalistyczna forma dzieła sztuki oddaje powagę wydarzeń, bez zbędnej pompy. Pomnik w Lipsku, podobnie jak inne miejsca pamięci, pomaga podtrzymywać wiedzę o historycznym buncie i jego ofiarach.

Forum 1813 w Lipsku (II)