Ogrody i fontanny pałacu Herrenchiemsee

przed pałacem Herrenchiemsee rozpościera się ogród z fontannami

fontanna Famy. Herrenchiemsee

Fama ciąg dalszy

fontanna Fortuny. Herrenchiemsee

Fama i Fortuna razem

fontanna Latony z wodnymi żyjątkami

fontanny pryskają wodą

widok ogrodu w kierunku kanału

mniejsze fontanny

Przed samym pałacem Herrenchiemsee znajdują się dwie fontanny Famy i Fortuny, które prawdopodobnie były gotowe jeszcze za życia Ludwika Bawarskiego. Centralnie umieszczone personifikacje szczęścia i sławy nie powstały na wzór Wersalu, ale były zainspirowane wodotryskami z „hiszpańskiego Wersalu”. Fama symbolizuje sławę, natomiast Fortuna szczęście. Poniżej znajdują się schody prowadzące do owalnej fontanny Latony i rozciągającego się przed nią trawnika z licznymi rabatami kwiatowymi. Fontanna Latona wypełniona jest mnóstwem zwierzaków wodnych - żółwi, żab i innych żyjątek lubiących wodę. W pobliżu przejścia do fontanny Latony znajdują się dwa mniejsze marmurowe wodotryski w formie lwów, przyozdobione posągami Diany, Wenus, Amfitryty i Flory. W miejscu, w którym w ogrodach wersalskich rozpoczyna się Wielki Kanał, w Herrenchiemsee także rozpoczyna się jego mniejszy odpowiednik prowadzący w kierunku jeziora.

Bawarska replika Wersalu - Herrenchiemsee

100 metrowa fasada pałacu Herrenchiemsee

a tu pałac bardziej ukwiecony - Herrenchiemsee

a tu znajdowało się oficjalne wejście do pałacu, teraz turyści wchodzą od ogrodu. Herrenchiemsee

a kiedyś tu biegła główna droga do pałacu. Herrenchiemsee.

Atrakcją wyspy Herreninsel jest ostatnie wielkie przedsięwzięcie budowlane króla bawarskiego Ludwika II pałac Herrenchiemsee. Król zafascynowany kulturą i sztuką francuską zapragnął rezydencji wybudowanej na wzór podparyskiego Wersalu. Prace rozpoczęły się w 1878 roku. Głównym architektem budynku w stylu historyzmu był Georg von Dollmann, a projekt rozwinął Julius Hofmann. Szeroka na prawie 100 metrów fasada od strony ogrodu i krótsze boczne niemal dosłownie kopiują wygląd swoich odpowiedników w wersalskim pałacu, powstałych w stylu klasycystycznego baroku. Sam król pomieszkał w nim tylko kilkanaście dni. Śmierć monarchy w 1886 wstrzymała prace budowlane i projekt nie został dotąd zrealizowany w całości. Dziś w południowej części można zwiedzić muzeum Ludwika II, które posiada bogate zbiory związane z tym romantycznym królem.

Tam, gdzie uchwalano konstytucje RFN - dawny klasztor augustianów

reprezentacyjna sala cesarska - z malowidłami przedstawiającymi cesarzy rzymskich

miedzy filarami malowidła m. in. cesarzy Nerona, Wespazjana

na suficie malowidła przedstawiające sceny nowotestamentalne z Chrystusem

pomieszczenia dawnej biblioteki klasztornej

zabudowania klasztorne, nazywane również jako stary zamek (tzw. Altes Schloss)

Dawne zabudowania klasztorne na Herreninsel zostały wybudowane w stylu barokowym (poszczególne części w latach 1645-1730). Cztery skrzydła tworzą dziedziniec z ogrodem różanym. Reprezentacyjna część to skrzydło południowe tzw. Fürstenstock (1700-1716), gdzie obok okazałej sali cesarskiej - Kaisersaal - znajdowały się pokoje gościnne dla gości książęcych (znaczy się biskupa ;), który był także księciem). Obecnie w gmachach poklasztornych znajdują się ekspozycje muzealne:
- od klasztoru do zamku królewskiego - o historii wyspy
- pomieszczenia w Fürstenstock (wraz z przepiękną Kaisersaal - sala cesarzy)
- pokoje prywatne króla Ludwika II
- droga do konstytucji - konwent konstytucyjny Herrenchiemsee 1948. W budynku dawnego klasztoru obradował konwent, który w sierpniu 1948 roku pracował nad kształtem przyszłej konstytucji RFN.
- galeria malarzy z Chiemsee, (zwłaszcza dzieła Juliusa Exter), o tematyce związanej głównie z jeziorem Chiemsee.

Najstarszy bawarski klasztor

późnogotycki kościół NMP na Herreninsel

barokowy ołtarz we wnętrzu świątyni

tablica pamiątkowa dotycząca chrztu książąt słoweńskich

Na Herreninsel, po zejściu z pokładu promu, możemy napotkać zespół zabudowań poklasztornych. W latach pomiędzy 620 a 629 rokiem Eustasius, opat z klasztoru Luxeuil z Burgundii założył tu klasztor. Herrenwörth był zatem najstarszym bawarskim klasztorem. Od założenia do 1130 roku był to klasztor benedyktyński, a następnie augustiański. W okresie napoleońskim został on skasowany.
Na wyspie przed rokiem 750 zostali ochrzczeni Gorazd i Hotimir, książęta Słowenii. W ten sposób rozpoczął się proces chrystianizacji tego kraju.
Kościół pod wezwaniem NMP był świątynią parafialną dla świeckich zamieszkujących wyspę. Późnogotycka budowla została wyświęcona w 1469 roku, w latach 1630-32 nastąpiła gruntowna przebudowa. Z tego czasu pochodzi główny wczesnobarokowy ołtarz (1632) i sufit kasetonowy z malowidłami o tematyce maryjnej. W kościele znajdują się wartościowe barokowe organy z 1668 roku. Na fasadzie świątyni wmurowane są herby proboszczów, pochodzących z klasztoru augustianów.

"Desant" na Herreninsel (Herrenchiemsee)

takimi statkami można pływać po Chiemsee

centralnie w głębi Nowy Pałac Ludwika II Bawarskiego, główny cel wycieczek

po prawej kaplica jeziorna św. Krzyża (Seekapelle Hl. Kreuz)

przystań na Herreninsel

Największa wyspa Herreninsel na Chiemsee jest częstym celem wycieczek w Bawarii. Znajduje się tam kilka wartych zobaczenia zabytków: Stary pałac (dawny klasztor ufundowany już ok. 756 roku) w którym przygotowywano konstytucje RFN po II wojnie światowej oraz Nowy pałac, wybudowany przez Ludwika II Bawarskiego na wzór pałacu wersalskiego. Powyżej kilka fotek ze statku wypływającego z Prien na Herreninsel.

Morze Bawarskie

Chiemsee i Alpy Bawarskie

z prawej strony Herreninsel

na wprost Fraueninsel

Jezioro Chiemsee nazywane jest morzem Bawarskim, bowiem jest największym jeziorem w Bawarii (79,9 km2) i trzecim w Niemczech. Maksymalna głębokość wynosi 73,4 metra. Na jeziorze znajdują się trzy wyspy: Herreninsel z zamkiem Ludwika II Bawarskiego, Fraueninsel z klasztorem żeńskim oraz niezamieszkana Krautinsel.