Widoczny z daleka, wysoko na skalistym zboczu nad rzeką Sieg, jest średniowieczny zamek Blankenberg. Hrabiowie Sayn wybrali doskonałe miejsce na budowę swojego zamku (1150-1180): Fortyfikacje na niezalesionej „pustej” górze umożliwiły panom zamku zabezpieczenie dostępu do swoich posiadłości w dolinie Sieg, Bergisches Land, Westerwald i Siebengebirge.
Dziś zamek główny tej ważnej nadreńskiej twierdzy znajduje się pod opieką miasta Hennef. Miasto Blankenberg zawdzięcza swoje początki zamku zbudowanemu przez hrabiów Heinricha II i Eberharta II von Sayn na skalistym zboczu nad rzeką Sieg. Na początku XIII wieku zamek, o którym pierwsza wzmianka pochodzi z 1181 roku, uczynili swą ulubioną rezydencją. Zamek główny, podzamcze i oddzielone od kompleksu zamkowego stare miasto, zajmujące obszar 1,6 hektara, zostały rozplanowane na grzbiecie góry w XII wieku. W 1247 Blankenberg przypadł rodzinie Heinsbergów. W 1363 roku zamek i miasto Blankenberg przeszły w ręce hrabiów Berg.
Po zniszczeniu w wojnie trzydziestoletniej w XVII wieku miasto Blankenberg podupadło. W czasach francuskich w 1805 r. osada utraciła prawa miejskie w 1805 roku i została przydzielona do „Hennef” jako gmina wiejska. Dopiero w połowie XIX wieku miłośnicy historii odkryli „klejnot" w dolinie Sieg.
Dziś zachowały się tylko pozostałości dawnego zamku głównego, budynek bramny i nieliczne pozostałości podwójnej kaplicy. Od strony południowej znajduje się potężna wieża bastionowa z XV wieku, a od strony północnej okrągły donżon. Ze względu na położenie na wzniesieniu na szczycie skalistej ostrogi z imponującym widokiem na dolinę Siegu, zamek przyciąga dziś wielu turystów. Na przedzamczu zachowała się potężna okrągła wieża i wysoki mur obronny oraz wieża bramna. Przedzamcze jest jednak własnością prywatną i nie jest udostępniona do zwiedzania.
