Kościół św. Piotra w St. Peter

fasada kościoła św. Piotra

Parafia św. Piotra (St. Peter)w St. Peter ma prawie tysiącletnią historię i stanowi ulubiony cel wypraw w południowym Szwarcwaldzie. Pierwszy kościół, wspomniany po raz pierwszy w 1093 roku, był romańską bazyliką. W XV wieku świątynia całkowicie spłonęła i nowy kosciół został wybudowany w stylu gotyckim. W latach 1724-27 zostaje wybudowany nowy barokowy kościół według planów mistrza z Vorarlbergu Petera Thumba. W ten sposób powstaje potężna świątynia z barokowym ołtarzem, z bogatą sztukaturą, ze złoconymi figurami książąt z rodu Zähringen: dzieło Josefa Antona Feuchtmayra.

nawa świątyni

organy

ambona

boczny ołtarz z figurą Matki Boskiej

boczna kaplica

wnętrze świątyni

figura NMP

Najpiękniejszy narożnik Berlina - Ephraim-Palais

przepiękne rokokowe ozdoby w Ephraim-Palais

Zaokrąglona część wejściowa pałacu Ephraim-Palais, usytowana w Nikolaiviertel, nosi tytuł najpiękniejszego narożnika Berlina. Ten rokokowy budynek powstał w 1762-66 dla żydowskiego bankiera Veitela Heinricha Ephraima, który pożyczał pieniądze pruskiemu królowi Fryderykowi II i psuł pieniądz w Rzeczpospolitej, bowiem fałszował monety Augusta III Sasa. Jego agenci wywozili dobrą srebrną monetę, a zalew posrebrzanej (efraimki) fałszywej gorszej jakości spowodował wzrost cen w Rzeczypospolitej. Podczas przebudowy w 1935 roku pałac rozebrano i ponoć nie bez znaczenia był fakt żydowskiego pochodzenia jego dawnego właściciela. W 1987 roku zrekonstruowano pałac Ephraima.

Najstarsza świątynia Berlina - Nikolaikirche

charakterystyczne wieże Nikolaikirche

wejście do świątyni

Kościół św. Mikołaja - wskazuje na historyczne centrum średniowiecznego Berlina

Kościół Świętego Mikołaja (Nikolaikirche) jest najstarszą świątynią stolicy Niemiec. Jego metryka sięga XIII wieku, do dziś zachowały się jego dolne partie w obecnym masywie zachodnim. XIV i XV wiek to okres stopniowej przebudowy kościoła, wówczas powstała obecna ceglana trójnawowa hala z wieńcem kaplic. Dziś mieści się w nim ekspozycja dotycząca historii Berlina oraz pełni funkcję sali koncertowej. Wokół kościoła znajduje się najstarsza dzielnica handlowo-mieszkaniowa Berlina tzw. Nikolaiviertel (historyczne XIII-wieczne centrum Berlina).

Siedziba DDR-owskich premierów

Stadthaus w Berlinie zimą

fasada Stadthaus

w czasach DDR budynek udekorowany symbolami DDR i flagami niemiecko-radzieckimi

W charakterystycznym budynku z wieżą tzw. Altes Stadthaus w Berlinie mieściła się siedziba premierów dawnego NRD (1956-1990) począwszy od Grotewohla (który uznał granicę polsko-niemiecką na Odrze i Nysie Łużyckiej) po ostatniego (już demokratycznie wybranego) Lothara de Maiziere, który okazał się agentem Stasi. Choć budynek ma w nazwie przymiotnik stary (Stary dom miejski) jest stosunkowo nowy, bowiem w latach 1902-11 został wybudowany według planów Ludwiga Hoffmanna (na planie trapezu). Wyróżnia się centralnie usytuowana wieża, która ma 80 metrów wysokości, na której zwieńczeniu znajduje się rzeźba bogini Fortuny.

Najwyższa "wykałaczka" Niemiec

Fernsehturm jest widoczna niemal z każdego punktu miasta

wieża by night

wieża z charakterystyczną kulą, w której ulokowana jest kawiarnia

wieża z Neptunem

"Wykałaczka" czy "teleszparaga" tak nazywana jest przez Berlińczyków wieża telewizyjna. Najwyższa budowla Berlina (368 metrów) jest pamiątką po socjalistycznej epoce w historii Wschodniego Berlina (1965-69). Z wysokości 203 metrów na tarasie widokowym można podziwiać panoramę miasta i okolic, bowiem widoczność sięga 40 km.

Czerwony ratusz w Berlinie

Berliński ratusz

a tu ratusz w miłym towarzystwie ;)

a tak okazale prezentują się wieże katedry w Laon, czy dostrzegacie podobieństwo?

Ratusz z wieżą telewizyjną w tle

Czerwony ratusz (Rotes Rathaus) w Berlinie nosi swą nazwę nie z powodu politycznej orientacji burmistrzów niemieckiej stolicy, ale ze względu na elewacje gmachu, które zostały pokryte czerwoną cegłą licówką. Inspiracją dla autora Hermanna Friedricha Waesemanna (1861-69) były renesansowe budowle municypalne miast włoskich, natomiast wieża ma zdradzać podobieństwo do wież katedry w Laon.

Św. Jerzy spod ręki Ślązaka

Św. Jerzy czyli święty Georg

W Berlinie, nad Sprewą, w starej dzielnicy Nikolaiviertel można podziwiać XIX wieczną rzeźbę przedstawiającą św. Jerzego zabijającego smoka. Autorem jest August Kiss, urodzony w Paprocanach, obecnie część Tychów, na Górnym Śląsku. Kiss stworzył rzeźbę, która od 1855 roku zdobiła jeden z dziedzińców pałacu berlińskiego.

Kościół św. Piotra i Pawła w Oberammergau

prezbiterium z obrazem przestawiającym NMP jako wysłuchującą modlitwy różańcowe, obok figury świętych m. in. Piotra i Pawła, Oberammergau

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fresk w kopule nawy przedstawia martyrologie apostołów Piotra i Pawła

w chórze znajdują się malowidła Franza Zwincka nawiązujące do tematyki muzycznej i życia apostołów Piotra i Pawła

fresk nad organami przedstawia ołtarz Berniniego z grobem św. Piotra, nawiedzanego przez pielgrzymów

barokowa ambona

Ołtarz św. Anny - obraz "Święta stajenka" ponizej na obudowie tabernakulum św. Anna Samotrzecia

ołtarz św. Trójcy - "narada" dotycząca sposobu zbawienia

kościół parafialny w Oberammergau

upamiętnienie żołnierzy I i II wojny światowej wywodzących się z Oberammergau

Kościół św. Piotra i Pawła (St. Peter und Paul) w Oberammergau jest katolicką świątynią i znaczącym przykładem południowoniemieckiego baroku. Kościół został wybudowany według planów Josepha Schmuzera w latach 1735-49. Obrazy i freski są autorstwa Matthaeusa Guenthera. Tematyka ikonografii jest związana z patronami świątyni św. Piotrem i Pawłem oraz NMP.

Klasztor benedyktynów w Ettal

kościół klasztorny Ettal

wejście do świątyni - Ettal

klasztor Ettal by night

zabudowania klasztoru i kościoła w Ettal

Klasztor Ettal znajduje się w Bawarii na południowy wschód od Oberammergau. Opactwo powstało już 1330 dla sprowadzonych tutaj benedyktynów, którzy do dnia dzisiejszego opiekują się opactwem i produkują znakomite likiery. Klasztor ten zachował swoje historyczne zaplecze (m.in. budynek browaru). Ponadto znajduje się tu siedziba Bawarskiej Kongregacji Benedyktynów, dom gościnny, gimnazjum z internatem. Założony przez cesarza Ludwika IV Bawarskiego 28 kwietnia 1330, w dzień Świętego Witalisa. Zanim powstał klasztor na tym miejscu znajdowała się figura Marii, dar Ludwika Bawarskiego, która stała się obiektem kultu i celem pielgrzymek, stąd też kościół otrzymał wezwaniem Wniebowzięcia NMP. Klasztor ten powstał na szlaku łączącym Augsburg z Weroną, zarówno Bawaria jak i Italia były ważnymi miejscami w polityce cesarza. Fundacja ta stanowiła wypełnienie przysięgi cesarza po jego powrocie z Rzymu gdzie w 1328 otrzymał koronę cesarską. W 1709 opat Placidus II Seiz, założył na terenie opactwa Akademię Rycerską (niem. Ritterakademie) która się stała cenioną instytucją i ośrodkiem edukacji w Bawarii.
Kościół powstał na planie dwunastoboku jako ideowa kopia Grobu Pańskiego w Jerozolimie.

Thurn und Taxis - książęta krotoszyńscy

herb Krotoszyna

herb Ratyzbony

Kilka postów temu pisałem o znaczącej i bogatej rodzinie Thurn und Taxis, rezydującej w Ratyzbonie. Przy okazji natrafiłem na wątek polski. Do tej pory rodzina posiada tytuł arystokratyczny książę (herzog) von Krotoszyn. I chodzi o nasz wielkopolski Krotoszyn. Księstwo krotoszyńskie (niem. Fürstenthum Krotoschin) nadane zostało księciu Thurn und Taxis, Karolowi Aleksandrowi w 1819 roku w zamian za odstąpienie przez niego królowi pruskiemu monopolu pocztowego w Nadrenii i Westfalii. Do 1919 roku było ono dziedzicznym lennem korony pruskiej, z wszelkimi prawami i wolnościami, przysługującymi wolnemu państwu stanowemu. Latyfundium obejmowało 3 miasta: Krotoszyn, Odolanów i Sulmierzyce, a także 24 kompleksy ziemskie, 36 samodzielnych majątków i 16 gmin w powiatach krotoszyńskim i odolanowskim. Cały obszar księstwa zajmował 25 tysięcy hektarów, z czego połowę stanowiły lasy. Większość książąt bardzo rzadko odwiedzała tutejsze dobra, dlatego zarządzaniem nimi zajmowała się kamera, mająca siedzibę w pałacu. Sądownictwo do 1834 r. sprawował książęcy sąd. Książęta mieli prawo występować na sejmie dzielnicowym prowincji poznańskiej. Po włączeniu Poznańskiego do Polski  dobra książąt Thurn und Taxis zostały przejęte w tymczasową administrację przez skarb państwa polskiego. W latach 1924-1927 rząd Polski odkupił całe księstwo krotoszyńskie z rąk księcia Thurn und Taxis. Również herby Krotoszyna i Regensburga są podobne: posiadają klucze św. Piotra. Ciekawe czy wpływ na herb Krotoszyna miał ród Thurn und Taxis?

Kościół teatynów i Teresa Kundegunda Sobieska - ślad Polski

kościół teatynów, Monachium

herby bawarski i Rzeczpospolitej, Monachium

tablica fundacyjna

Przy Odeonsplatz w Monachium rzucają się w oczy dwie wieże kościoła teatynów (niem. Theatinerkirche). Świątynia pod wezwaniem św. Kajetana została wybudowana w stylu włoskiego baroku i jest jedną z najwspanialszych w stolicy Bawarii. Klasztor i świątynia stanowiła wotum dziękczynne Ferdynanda i Henrietty Adelajdy z faktu urodzenia ich długo oczekiwanego syna, przyszłego księcia-elektora Maksymiliana II Emanuela (11 lipca 1662). Na życzenie Henrietty wybrano zakon teatynów, którzy mieli przyczynić się do odrodzenia miejscowego duchowieństwa diecezjalnego i rozwijać działalność misyjną. Maksymilian II Emanuel poślubił córkę Jana III Sobieskiego Teresę Kunegundę. Była jedynym dzieckiem króla polskiego Jana Sobieskiego, które zasiadło na tronie. Księżna została pochowana w krypcie tego kościoła. Stąd nie dziwi już znajdujące się w szczycie kościoła obok bawarskich lwów godło Rzeczpospolitej z białymi orłami.
Łaciński napis na tablicy fundacyjnej: "Św. Kajetanowi z Thiene, założycielowi regularnych kleryków i umiłowanemu orędownikowi, na podstawie ślubu księcia elektora Ferdynanda Marii i księżnej Henrietty Marii Adelajdy w 1675 roku ofiarujemy tę świątynię, powstałą z wiecznie trwającą wdzięcznością, za dar narodzin Maxa Emanuela, księcia dziedzica" (moje wolne tłumaczenie ;).

Browar książęcy w Regensburgu

budynek browaru książęcego Thurn und Taxis

fragment budynku browaru

Niedaleko zamku rodu Thurn und Taxis w Regensburgu znajduje się książęcy browar także Thurn und Taxis.  Do niedawna browar znajdował się w posiadaniu niemieckiego arystokratycznego rodu, po którym dostał swoją niekonwencjonalną nazwę, po czym został sprzedany bawarskiemu potentatowi - firmie Paulaner. Początkowo produkcja piw została przeniesiona do nowej centrali, ale od 2005 roku piwa nazwane rodowym nazwiskiem są ponownie warzone w Regensburgu, w browarze książęcym. Najbardziej znanym i cenionym piwem marki Thurn und Taxis jest piwo żytnie (Roggenbier).

Zamek Thurn und Taxis - ciąg dalszy - detale

zamek łączy się z kościołem - jak zwykle łączył się klasztor

wejścia na teren zamku strzegą psy

pieski są kamienne

brama zamkowa

brama

a za drzwiami bramy pięknie ozdobiona sień

Zamek Thurn und Taxis z klasztoru św. Emmerama

dziedziniec klasztorny, pfu pałacowy, Regensburg

druga strona pałacu

kolejny fragment pałacu

brama prowadząca do kompleksu zamkowego

Jedna z bogatszych rodzin w Europie to Thurn und Taxis, niemiecka rodzina książęca, która w XVI wieku odegrała kluczową rolę w kształtowaniu się struktur poczty i dorobiła się na niej tytułów książęcych oraz majątku. Ród potrafił odpowiednio znaleźć się w zawirowaniach wieków i pomnażać swój dobytek. Ród jest na liście nie milionerów, lecz miliarderów. Niemcy mówią żartobliwie o tej rodzinie Tod und Teufel (śmierć i diabeł). Obok posiadłości ziemskich, lasów i browarów w ich posiadaniu jest zamek w Regensburgu, który był starym klasztorem benedyktyńskim, którego początki sięgały VIII wieku. Podczas sekularyzacji w okresie wojen napoleońskich (1803/12) rodzina Thurn und Taxis przejęła ogromny kompleks klasztorny św. Emmerama i przebudowała na swoją rodową rezydencję.